ŞİİR KİME YAZILIR? – DENEME – HAKAN YAKICI

aristokrat0135

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

ŞİİR KİME YAZILIR?

Şiir yazmayı, hayatında bir süreklilik haline getiren insanlara en çok sorulan şey, “Bu şiiri kime yazdın?” sorusudur

Sık sık ben de bu soruyla muhatap oluyorum. Dün gece yine bu soruyla karşılaştım ve ilk defa, şiir, şair, soran ve sorulan çizgilerinin ötesinde, sorunun kendisi hakkında düşündüm bir süre. Bir  şiir sunmuşsunuz ve insanlar şiirle ilgililer fakat şiire odaklanamıyorlar çünkü “İnsanlar hikâye seviyor.” Onlara bir şiir de verseniz, onlar şiiri değil, hikayesini merak ediyor. Hikâye sevgimizin temelinde, mağarada yaşayan atalarımızın dna’larımıza işlediği kültürel kodlar olduğunu düşünürüm hep. (Ayrıntısına belki başka bir yazıda gireriz.)

Ben şimdi, kendi şiirlerimin hikayesini anlatacağım. Acaba, ben kime yazıyorum bu şiirleri? Bence annesini kaybeden her erkek çocuğun kalbinde bir kadınlık boş alan açılır ve Annesi ölen erkek çocuklar, bu boşluğun yarattığı kronik acıyla, bütün kadınlara aşık olur, bütün kadınlar tarafından da yanlış anlaşılır. Kabul eder ya da etmezsiniz fakat her erkek çocuğun ruhu, örtülü bir Oidipus’tur. Bunu yaşayarak öğrendim ben. Yine de bu, benim tekil tecrübemdir. Başka insanlar, bu durumu farklı şekilde tecrübe ediyor olabilirler.

Aşk şiirlerimin hepsi, anne kaybının içimde bıraktığı, sonsuzca acıyan, bir kadınlık sonsuz boşluğa adanmıştır..

Dolmuyor!

Anneme şair olduğumu söylemeyin melekler, o beni iyi biri sanıyor..

hakan yakıcı   / kış 2025