Organik – Oğuzhan Öcal

oguzhanocal

Paylaş

Paylaş

1 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

Organik

Yumurtanın sarısı, toprağın has kokusu,
Sofrada aranırken her şeyin doğrusu,
Bir etiket yapıştırdılar şimdi de söze,
Organik değilse şiir, batarmış göze.

Salçanın güneşi var, biberin teri belli,
Peki kalbe düşenin var mı yeri belli?
Sentetik bir hüzne boyanmışsa mısralar,
Hangi köylü pazarında bu yara sızlar?

Şair ne bilsin gübreyi, ilaçlı kelamı,
O sadece yürekten gönderir selamı.
Vezni hormonluymuş, kafiyesi GDO’lu,
Deyip geçiyorlar, sanki bu yol tek yolu.

Kimi dalından koparır gibi okur beni,
Kimi seri üretim sanır eski dertleri.
İster organik desinler, ister taş baskı,
Değiştiremez içimdeki o bildik eski aşkı.

Nefesim topraktır, kalemim ise odun,
Gerisi mühim değil, tadına bir bakın.
Ruhumun bahçesinde ne biterse o helal,
Şiir kalpten kopunca, alır zaten organik bir hal.

Oğuzhan ÖCAL