SAHTE TANRILAR VE SAHTE TANRIÇALAR-KADER ELTUTAN

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

SAHTE TANRILAR VE SAHTE TANRIÇALAR

Bir kıvılcım kadar ışığı olmayanları güneşin yerine koyduk. Küçük mutlulukların peşinde koşarken, büyük mutlulukları kaçırdık.

Işıksız şeylere tapınırken gökyüzü yavaşça küstü bize. Yıldızlar, geceleri adlarımızı fısıldamayı bıraktı. Kalplerimizin içinde küçük ejderhalar büyüttük, hırsla beslenen, sevgiyi kül eden ejderhalar. Sonra da yandığımız bu ateşe “Kader” dedik.

Bir zamanlar hepimiz kanatlıydık. Omuzlarımızın arasında görünmez tüyler taşırdık. Mutluluğa uçardık, binlerce kelebek göğüs kafesimizde kanat çırpardı.

Ve büyüyü bozduk…

Başka gökyüzünde sahte tanrıçalara ve sahte tanrılara aldandık. Bu ağır yükün altında kelebeklerin ölüp, kanatlarının taşa çevrileceğini düşünmedik.

Nasıl olsa o kelebek göğsümüzde her zaman çırpınır sandık. Nasıl olsa döner diye düşündük.

Oysaki bazı gidişler sıradan değildir.

Bazı insanlar giderken bir kapıyı değil, bir çağı kapatır.

Bir gün, yıllarınızı verdiğiniz insanın, avuçlarınızdan bir anka kuşu gibi yükselip göğe karıştığını görürsünüz. Tutmak istersiniz ama küllerden başka bir şey kalmamıştır. Zaman, en sessiz büyücüdür; geri sarmaz hiçbir tılsımı.

Sonra anılar gelir.

Bayram sabahları, sofra başındaki kahkahalar kristal çanlar gibi çınlar kulaklarınızda. Sevdiklerinizin kokusu, griye dönmüş çarşafların arasında bir hayalet gibi dolaşır.

En derin cehennemi yaşarken bile bir mucize beklersiniz. Nefes almanın dayanılmaz hafifliğini yaşamak gibidir umut…

Her nefes, görünmez bir meleğin omzunuza dokunuşudur.

Güneş elbette batar ama her batış, dağların ardında kurulan yeni bir dirilişin habercisidir.

Sevmeyi, büyü bozulmadan önce söylemeliyiz.

Çünkü bazı yıldızlar bir kez kayar ve bazı kapılar, sonsuza kadar kapanır.