YA SİZ- ÖMER ÇOLPA

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

                  YA SİZ

Gürültülerin arasında bedenimi soktukları merdanelerin altında gidip gelen bir el.
Siyah mürekkeple bedenime işleyip duruyor. İnci gibi kelimeler dökülüyor.

Uzaklaşıp aynada kendime bakıyorum; ışıl ışıl.
Sonra başka bir el parçalanmış bedenimi bir araya getiriyor.
En üste kalın bir örtü: cilt deniyormuş.
Gösterişli değil ama bir cazibesi var. Sadeliği sevenler için belki.

Bir kutuda benzerlerimi topluyorlar. Yolculuğa çıkıyoruz.
Ağır ve meşakkatli.
Beni sarsan ama meşakkati taşıyana.

Raflarda yerimi alıyorum. Bir bedelim varmış meğer.
Sıkı bir pazarlık sonucu kel, fodul, gözlüklü bir adam beni sevgiyle çantasına yerleştiriyor.
Bu adamı seviyorum.

Uzun süre masasında beraberiz.
Kötü bir yanı var ama: habire bedenime çizikler atıyor.
Kırmızı kalemle.
Kanıyor bedenim.

Bir gün masasında unutuluyorum.
“O adam gitti,” diyor diğer kitaplar.

— Nereye?

Biri geliyor; hepimizi bir çuvala dolduruyor.
Üstümde atılmış bir tarihle elden ele dolaşıyorum.

Yeni bir elle buluşana kadar.
O, çizilmiş yerlerime sevgiyle dokunuyor.
Bazı cümlelerin kenarına yıldızlar koyuyor.
Kurşun kalemiyle sayfa kenarlarına yeni şeyler yazıyor.

Sonra o da unutuyor beni.

Çuvalıyla bir adam gelip alana kadar.
Bu sefer geldiğimiz yer sahaf değil.
Adı kütüphaneymiş.

Üzerimde başka kitapların alıntıları,
sırtımda bir sıra numarasıyla
rafların en ücra köşesine yerleştiriliyorum.

Hoşnutum bu halimden.
Tozlansam burada,
kimse açıp okumasa…
Razıyım.