
Onu Yolda Gördüğümde Beni Görmemişti Ama Ben Onu Görmüştüm…
Bu denemenin geniş kapısını böyle bir cümleyle aralamak, aslında insanın kendi
görünmezliğini ve aynı anda başkasının görünürlüğünü sorgulaması demektir.
Yolda karşılaşmalar, çoğu zaman hayatın en sıradan anları gibi görünür; ama
bazen bir bakışın eksikliği, bir selamın unutuluşu, bir yüzün fark edilmemesi,
içimizde derin bir yankı bırakır. Görülmemek, insanın varlığını sorgulatan bir
deneyimdir. Oysa görmek, başkasının varlığını onaylayan bir eylemdir.
Ben onu görmüştüm. Bu, benim için bir tanıklık, bir bağ kurma çabasıydı. Ama o beni
görmemişti. İşte tam burada, insanca bir kırılma başlar: Görülmeyen taraf,
kendi değerini sorgular. “Ben buradayım, neden fark edilmedim?” sorusu, kalbin
en sessiz köşesinde yankılanır. Oysa belki de karşı tarafın dikkatsizliği,
dalgınlığı, kendi iç dünyasına gömülmüşlüğü vardı. Ama yine de insan,
görülmediğinde eksilmiş hisseder.
Denemenininsanca tarafı şudur: Biz birbirimizi görerek var ederiz. Bir bakış, bir selam,
bir küçük tebessüm, insanı yeniden hayata bağlar. Görülmemek ise, bir tür
yokluk duygusu verir. Yolda karşılaşmaların önemi, işte bu görünürlük oyununda
saklıdır.
Ben onu gördüm, çünkü görmek benim için bir sorumluluktu. Onu fark etmek, onun varlığını kabul
etmekti. Ama o beni görmedi. Belki de bu, hayatın bana söylediği bir dersti:
Görülmek için değil, görmek için yaşamak. Çünkü insanca olan, başkasının
varlığını onurlandırmaktır. Ve uzun yolculuklarda, insanın en büyük ihtiyacı budur: Görülmek kadar görmek. Bir gün, belki o da beni görecek. Ama o güne kadar, ben görmenin insanca yükünü taşımaya devam edeceğim. Çünkü görmek, insanı insan yapan en derin eylemdir, vesselam.
Mehmet Aluç

Onu Yolda Gördüğümde Beni Görmemişti Ama Ben Onu Görmüştüm – Mehmet Aluç
deneme bonusu veren siteler deneme bonusu verabetgiris.co
“Bazı kelimeler karanlıkta anlam kazanır.”
Yorum Yaz