KEDİ VE KADİM İNSAN TRAJEDİSİ-HAKAN YAKICI

aristokrat0135

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

                                                                       KEDİ VE KADİM İNSAN TRAJEDİSİ

Birçok düşünür, ölümlü olduğunu bile bile ölümsüz gibi yaşamayı insanın trajedisi olarak tanımlarlar. Ben de bu görüşe katılanlardanım.

Bugün sabah yürüyüşünden eve dönerken, seyir halindeki bir arabanın yavru bir kediye çarpmasına şahit oldum. Sürücü durdurduğu arabasından indi ve yolun kenarına savrulan yavru kediye doğru telaşla seğirtti. Ne yazık ki artık yavru kedi için yapılabilecek hiçbir şey yoktu. Adam yolun ortasında duran arabasına tekrar gitti. Ben yoluna devam edeceğini düşünürken; o, trafik akışını engellememek ve olabilecek yeni kazalara meydan vermemek için olacak, arabasını kenara yanaştırıp park etti. Çok üzgün olduğu her halinden belli olacak bir şekilde yavru kedinin yanına döndü. Gözleri dolu dolu yerde cansız bir halde yatan kedi yavrusunun tüylerini okşamaya başladı. Belki ağlıyordu da çok dikkat etmedim. Yürüyüş tempomu biraz yavaşlatarak yanından geçip gittim. O an keşke adamın içinden geçenleri duyabilseydim diye düşündüm. Bir süre sonra arkama dönüp baktığımda adamın yanına bir kişi daha gelmişti.

Ertesi gün aynı güzergahta tekrar yürüyüşe çıktığımda (dün sabahki olayı çoktan unutmuştum) yavru kedinin öldüğü yerde bir gölge gibi yayılmış kan lekelerini gördüm. Dün meydana gelen olay hafızamda tekrar canlandı. Aynı zamanda yazının girişinde söylediğim insan trajedisi aklıma geldi. Yaklaşık iki saat süren yürüyüşüm boyunca enine boyuna bu trajediyi düşünmeye çalıştım.

Düşünüyorum da;

Madem ki ölümlü olduğunu bile bile ölümsüz gibi yaşamak, insan için bir trajedidir. Hem de en kadimlerinden biri; Soru: Ölümlü olduğunu bile bile dünyaya yeni ölümlüler getirmek de ne demek oluyor. Üremek, çocuk sahibi olmak. Yarınki yürüyüşümde bunu düşüneceğim. Bir yere varabilirim umarım.

hakan yakıcı..