Cenneti sonraya bırakmayıp, bu dünyada arasak olmaz mı?-İLKNUR ARAL GÜLEMEK

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

✨️Yüreğimize serpilecek suları, yıllardır acılardan nasır tutmuş kalplerimize merhem gibi gelecek güzel olayları bekliyoruz uzun zamandır..
Depremler, orman yangınları, sel baskınları, salgın hastalıkların gölgesinde, panik halinde, huzursuzluk ve boğuntu içinde geçen yıllarımızı uğurluyoruz hayatımızdan bir bir.. Her bir felaketi adeta bir milat kabul ederek, her seferinde yeni bir mücadele eşiğine adım atarken, ne yazık ki içinde yaşadığımız doğa her geçen gün yenik düşüyor bu hayatta kalma mücadelesine.. Bağrında barındırdığı tüm varlıkları ile birlikte, gitgide kaybediyor yaşam savaşını.. Sonuçta yalnızca acılar yoldaş oluyor, yolun geri kalanında bizlere.

İnsanoğlu işte, hep diri tuttuk umutlarımızı; yaşamın her seferinde yeni bir şekli ile bizlere sunduğu hayatta kalma mücadelesine girerken;
“Belki uyanışın başlangıcıdır” dedik, içine düştüğümüz gaflet uykusundan..

“Belki doğayı severiz, hayvanları anlarız, vazgeçeriz yok etmekten, yepyeni biz olarak, yepyeni bir başlangıca hep birlikte adım atarız” dedik..
Her şerden bir hayır, her felaketten bir mutlu son ummak bir alışkanlık, daha çok bir avuntu olmuş insanoğluna da, ders çıkarmayı becerememiş bir türlü..
Yoksa, biter giderdi tüm acılar şimdiye dek, asırlardır yol bulup gelmezdi günümüze..
Çünkü kolay unutuyoruz iyiyi de, kötüyü de, acıyı ve mutluluğu, yaşamı ve ölümü de..
Başımızı çevirdiğimiz an, her şey diğer tarafta kalıyor, siliniyor gözümüzden. Hava aydınlandığı an geceyi unutuyor, hatta hiç aydınlanmasa bu kez de geceye alışıyoruz. İflah olmuyoruz yani.

Halbuki alışmak yerine geceye, aydınlık için çabalasak olmaz mı? Ders çıkarıp hatalardan, doğruya ulaşsak olmaz mı?
Cenneti sonraya bırakmayıp, bu dünyada arasak olmaz mı?

Evet, her yeni felaket, bu hayat-memat savaşı ne öğretti insanlığa, nasıl bir ders oldu, ne değişti bu güne kadar?..

..İnsanoğlu doğayı katletmekten, nehirleri kurutmaktan mı vazgeçti, artık hayvanlara eziyet etmiyor mu? Çocuk istismarı, kadın ölümleri mi bitti? Dünyalık hırsı, yalan, talan, dolan, iftira, kin, nefret mi terkedildi insanlığın lugatından? Kötülük silindi mi dünyadan?..
Hayır ne yazık ki, her şey aynıyle devam ediyor.

Büyük bir hengame, bu hayat dediğimiz. Bizi bazen acıyla çırpıp bazen şekere bulayarak, ne olduğunu anlayamadığımız bir potada eritiyor, eritiyor.. Bir acı, blr ekşi, bir tatlı, bazen de kekremsi bir hayat..
Hiçbirşey değişmiyor, değişmeyecek maalesef..

Yaşantımızdan yıllarımızla birlikte en güzel duygularımızı da beraberinde götürerek umutlarımızı törpüleyen zaman.. Sana bırakıyoruz her şeyi.. Belki de sen biliyorsundur her şeyin en iyisini.. Ya da; efsaneye göre, dünyadaki her bir dilek için kanatlarında bir tüy saklayan Saye’yi mi bekleyelim, talihimizi değiştirsin, dünyayı mutluluk, iyilik ve güzelliklere boğsun diye.. ✨️🤍🌀🙏 (✍️İlknur)