SEVGİ TOHUMU-İLKNUR ARAL GÜLEMEK

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

Sevgiden ne kadar çok söz ederiz. Sevgi üzerine yazar, sevgi üzerine çizeriz. Söz ettikçe de, sevginin kollarının dünyayı sarıp sarmalayacağını umarız. Fakat hep beklentide kalır umutlar. Bahar gelince yağmurların, kış gelince karların yağmaması gibi kurak bırakır tüm özlemlerimizi. Çoraklaşırız gitgide. İçimizde kalan birkaç cılız yeşilliğe, çöldeki vaha niyetiyle sahip çıkar, yaşatmaya çalışırız.

Aslında gerçekleşmeyen tüm umutların ardında sevgi yoksunluğu vardır. Hoşgörüsüzlük, iletişimsizlik, nefret, öfke kin, hırs gibi duygular ağır basar şu dünya değirmeninde. Onun için kırıktır hayat çarkının dişleri. Hep zorlanır dönerken, inildeye inildeye, aldığı yaralar, duyduğu acılar yüzünden.
Halbuki öyle bir un olmalıyız ki bu değirmende, bünyemize yaşamımız boyunca katacağımız faydalı hasletlerle büyütelim gelecek nesilleri..

Herkesin sevgi deposu, doğduğu ev, hayat bahçesi yetiştiği ortamdır. Ebeveynler tutkuyla sarılan sarmaşıklar gibi sarılmalıdır yetiştirdiği fidanlara..
Nasıl ki evimizdeki çiçeğe bile şefkat gösteririz en güzel haliyle açsın, coşsun diye, en değerli çiçeklerimiz olan çocuklarımızdan da esirgenmemelidir bu özen, bu ihtimam.

Çiçeklerimize en güzel toprağı verip en itinalı şekilde suladığımız gibi, onların yüreklerine de en güzel duyguları ekmeliyiz. Çiçeklerimizle konuştuğumuz gibi konuşmalıyız onlarla da, şefkatle, sabırla, dinleyerek, anlayarak..

Bu arada, kendine yer açmak için çevresine zarar veren ayrık otlarından olmamayı öğretmeliyiz. Saygılı olmayı, blrlikte yaşamanın gereklerini öğretmeliyiz. Atalarımızın “ağaç yaşken eğilir” sözündeki gibi, insanoğlu çocuklukta öğrenir herşeyi. İyiyi, kötüyü, doğruyu, yanlışı belleğine, daha büyürken yerleştirir. Nasıl öğretiliyorsa o haliyle alır yaşam bilgisini..

Böylece, dünyaya nasıl insanlar bırakacağımız yine insanların tutumuna bağlıdır. Toprağına sevgi tohumları ekilen insan içinde sevgiyi büyütür. Özensiz, kendi halinde büyüyenlerden de ancak yabani otlar oluşur..
Yabani otların her yanı sardığı ortamda çiçek yetişemeyeceği gibi, sevgisiz insanların bulunduğu ortamda da sevgiyi anlatmak mümkün değildir. Nasıl ki yabani otlar sonradan çiçeğe dönüşmezse, kararmış yüreklere de renklerin güzelliği anlatılamaz. Gözleri güzelliği görmekten, yürekleri coşkuyla atmaktan alıkonulmuş bahtsız insanlardır onlar aslında. Kendilerine yapılan asıl yanlışın nereden kaynaklandığını hiçbir zaman bilemezler. Nefretlerini yanlış hedeflere yönlendirerek ve çevrelerine zarar vererek yaşarlar.

Keşke değiştirebilseydik dünyayı. Fakat kötülüğün tohumları öyle blr yer etmiş, öyle bir sarılmış ki her blr yana, iyilik adeta bir mucize halinde tutunuyor yaşama…

Gerçekler böyle olsa da umutlar her daim taze içimizde. Çünkü bizleri yaşama bağlayan işte bu mucize, daima gelmesi beklenen. Bizler için olmasa da sevginin tohumlarıyla, özenle büyüttüğümüz o değerli çiçeklerimiz; yavrularımız için..
Işık ve sevgiyle.. ✨️🤍🙏
(✍️İlknur)