İPUCU KRALLIĞI-YALIN TUNALI

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

İPUCU KRALLIĞI

Yalnızlık diz boyu… Öyle bir güneş tutulması ki Allah saklasın. Bana gelsin dediğin uzaklar dağ olmuş, el mecbur kendin gideceksin. ”Eh! atletizm geçmişimiz var bize koymaz” desen de… Eve geldiğim gibi istekler başladı: ”Oğlum bana şu randevuyu alır mısın” en birincisi.

Açıyoruz telefonu şıp diye damlıyor babam, nam-ı diğer ev müdürü. Hoparlöre aldığım cihazda 4 kişi oluveriyoruz hemen. Görevli kadının kritik sorusu “Doktor tercihiniz var mı?” Babam atlıyor 70 yaşından, annemin randevusuna şerh düşüyor: ”Kadın olsun.” Gülüyorum içten içe. Demek ki yaş 70 iş bitmemiş. Mesul hanımın her lafında araya giren gür sesli babam sayesinde hiçbir cümleyi tam duyamadığımız görüşmeden elimizde salt birtakım ipuçları kalıyor. İki isimli diye düşündüğümüz doktor ve birinci kat fikrinde ortaklaştığımız mekânın adı kalıyor ellerimizde, kuş gibi. Tarih ve saat kapı gibi duruyor o ayrı. Çünkü teyit için belki 2 sefer soruyorum bunu: “Mesaj atacak mısınız?” diye de özellikle teyelliyorum. Babamlara kalsa 1 ay sonra gidecekler zira. Tabi asıl tarihten sonra… Velhasıl bitiyor o konuşma. Herkes bir “oh!” çekiyor. Günler sonra mesaj geliyor aile dostumuzdan; annemin randevusunu iletiyor detayında. Onun telefonunu yazmıştık yıllar önce, annem özgürlüğüne düşkün bir kadın olduğundan!.. Oysa valide telefonlanınca değişmemiş miydi o numara. İpuçlarımızın bazısının kördüğümlüğü anlaşılsa bile bu iletiden, Allah fakir kuluna Bağdat’ı bulduruyor sonucunu devşiriyoruz yeniden.

Yalın Tunalı