oguzhanocal

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

SENİ SEVMEK

Sana ilk ne zaman tutuldum, bilmiyorum,
Belki bir akşam gözlerime baktığında,
Belki de hiç fark etmeden gülümsediğinde…
Bir şey değişti içimde,
Sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

Elin elime değdiğinde susardım,
Söyleyecek çok şeyim olurdu oysa.
İnsan sevdiğinin yanında bile özler mi onu?
Ben özlerdim…
Sen yanımdayken bile biraz daha kalmanı isterdim.

Şimdi geceler daha uzun geliyor,
Bazen bir şarkı çalıyor, aklıma sen düşüyorsun.
Kimseye belli etmeden dalıp gidiyorum,
Bir şey soruyorlar, duymuyorum.
Meğer insanın aklı bir yerde kalınca
Bedeni burada olsa da kendisi orada yaşıyormuş.

Seni beklemek kolay değil sevgilim,
Bunu sana hiç söylemedim.
Bazı akşamlar umudum azalıyor,
Sonra bir anı geliyor aklıma,
Sesin, gülüşün, bana bakışın…
Yine vazgeçemiyorum senden.

Biliyor musun,
Ben senden büyük sözler beklemedim.
Bir gün yorulduğumda yanımda olmanı,
Canım sıkkınken sesimi duymanı,
Bazen hiçbir şey söylemeden
Elimi tutmanı istedim.

Belki de aşk dediğin buydu,
Aynı hayale inanmak, aynı yolda yürümek.
Ama hayat her zaman istediğimiz gibi olmuyor,
Bazen insan çok sever de
Yine de sevdiğine kavuşamıyor.

Yine de bilmeni isterim,
Seni sevmek benim için pişmanlık değil.
İçimde adını duyunca hâlâ bir şeyler sızlıyorsa
Bırak sızlasın…
Bazı duygular geçsin diye değil,
Gerçekten yaşandı diye hatırlanır.

Ben seni hâlâ seviyorum,
Öyle herkesin duyacağı sözlerle değil…
Bir akşam ansızın aklıma düştüğünde,
Bir şarkının ortasında sustuğumda,
Kimse görmeden gözlerim uzaklara daldığında…

Kısacası sevgilim,
Hayat devam ediyor, biliyorum.
Ama içimde bir yer var,
Ne zaman seni ansam aynı yerde duruyor.

Ve ben,
Bunca zaman sonra bile
Sana söyleyemediğim o tek cümleyi
Hâlâ içimde taşıyorum:

İyi ki seni sevmişim…
Keşke biraz daha yanımda kalsaydın.

Oğuzhan ÖCAL