

YÜREĞİM ANARKEN SENİ
saçlarında gülümseyişin
bana benzeyen halleri var bakarken
gül rengi yanağından nefesim düşüyor ırmağına aşkların
üzerimde ak pak bulutlar
nasıl da güzel şavkıyorsun yıldızların bağrından
inceden yağmurun damlalarıyla
serin ve hayat veren dokunuşlarla ağarken gözlerimde
sırnaşan arzulardayım
ve umudun yankısından geliyorum hüzünlerle
hayalden bu vakitlerde
sonsuz maviliklerde aranıyorum her seferinde
senler düşüyor bekledikçe
yine kağıt kalemden gamlı, yaslı
vuruluyor en can alıcı yerinden hatırlarken seni
ağlayan seni, bulan seni
haykırışında gözlerimin özlemle
hiçbir şey de olmayan, olamayan
ve açarken kederlerin vadisinde zambaklar
kalbime sinen güzelliğinden
kadim tarihe kazınıyorsun balkıyan gözlerinle
ve bir kez daha anlıyorum
çiziyorum seni kalbimin suskun göğüne
güneş gibi, yıldız gibi, ay gibi parlıyorsun…
ŞİİR – YÜREĞİM ANARKEN SENİ
Yorum Yaz