ŞİİR – YANIMDA HEP SEN

erkaneren72

Paylaş

Paylaş

1 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

YANIMDA HEP SEN

vaktinden düşmenin ağrısını

anlatırken göğsün, gece hep karanlık

ve sönük lamban, tıkırdayan gürültüsü saatin

uçurum düşleri sabahında

ağlamışım

upuzun özlem kabarırken yürekte

hatırlanır, öpmeni senin

yabanıl kokusunda uykuların

toprağına karışıp hep aramakta kendini

devinensin öylece, dönersin her kapıdan

bulutlanır pencereler

ve ruhuna gizlenen soğuk rüzgar

ekler seni günlere, günler eksilir senden

anlarsın, ışırsın, uyanırsın

özlenir, bakışın senin

saçlarından tutunmayı, kendine

berrak ve nemli bakarken hareli gözlerin

sonra bir gök, sancıyan deniz, uğultulu bir orman

nereye gitsem ve varsam nereye

şarkılarda hep sen

ve ruhunda dinlenir adanmışlığın uykusuz şiirleri

yüreğinle büyür sözcükler

sesler, sesler, hep senin

beni yakıyor, yaralıyor biraz

mum ışığında yayılıp genişleyen rüyası ikimizin

her şey kanatır derinliği

ve sığlığında belirgin her şey

gece yarılarında çığlığı susturulan bu kent

izini sürer aşkların

bir anımsanma, bir hatırlanma bize dair

gülmüşüz, ağlamışız

aşka dair

vakit, oturunca sen

vakit, bakınca sen

vakit, aklımda sen

vakit, dalınca sen

ve yanımda sen, hep sen

sen, sen, sen…