

Yazdan kalma bir günü almışsın yanına; bir de yalnızlığını. Silinen hatıralara karşı, yazın izini sürüyorsun. Elinde fotoğraf makinesi: her deklanşör çınlaması, geçmişin mühürlenmiş bir yankısı.



Özlemlerini yaz gibi geride bırakmışsın. Bir yaz daha geçti; sen de yapraklarını döktün. Ardında bahar var, ama bahara varmadan önce kışın sessiz ağırlığı.

“Kader gayrete aşıktır” sözü zihninde dönüyor; “Ne zamana kadar?” sorusu cebinde taşınıyor. “Umuda az kaldı” diyerek yürüyorsun. Bir bankta soluklanıyorsun. Yapraklar örtü oluyor, toprak saklanıyor. Ormanda renklerin cümbüşü: kızarıyor, sararıyor, dökülüyor. Toprak, sabırlı bir ana gibi, hepsini içine alıyor.
Milletin “çürüme” dediğine aldırma. Bu, yeniden varoluşun sessiz şarkısıdır.
Bu, yeniden varoluş; yeniden oluş.


SONBAHAR VE YALNIZLIK-MEHMET AKİF GÜLAL
deneme bonusu veren siteler deneme bonusu verabetgiris.co
Geleceği oluşturacak her yeni günün bir öncekinden daha güzel, arzularına uygun ve seni mutlu edecek şekilde olmasını dilerim. 2026 sana uğur getirsin!
Yorum Yaz