Sitemize üye olarak beğendiğiniz içerikleri favorilerinize ekleyebilir, kendi ürettiğiniz ya da internet üzerinde beğendiğiniz içerikleri sitemizin ziyaretçilerine içerik gönder seçeneği ile sunabilirsiniz.
Sitemize üye olarak beğendiğiniz içerikleri favorilerinize ekleyebilir, kendi ürettiğiniz ya da internet üzerinde beğendiğiniz içerikleri sitemizin ziyaretçilerine içerik gönder seçeneği ile sunabilirsiniz.
Üyelerimize Özel Tüm Opsiyonlardan Kayıt Olarak Faydalanabilirsiniz
Yazdan kalma bir günü almışsın yanına; bir de yalnızlığını. Silinen hatıralara karşı, yazın izini sürüyorsun.
Elinde fotoğraf makinesi: Her deklanşörün sesi, geçmişin saklı bir yankısı gibi.
Özlemlerini yaz gibi geride bırakmışsın. Bir yaz daha geçti; sen de yapraklarını döktün. Ardında bahar var, ama bahara varmadan önce kışın sessiz ağırlığı.
“Kader gayrete aşıktır” sözü zihninde dönüyor; “Ne zamana kadar?” sorusu cebinde taşınıyor. “Umuda az kaldı” diyerek yürüyorsun.
Bir bankta soluklanıyorsun. Yapraklar örtü oluyor, toprak saklanıyor. Ormanda renklerin cümbüşü: kızarıyor, sararıyor, dökülüyor. Toprak, sabırlı bir ana gibi, hepsini içine alıyor.
Milletin çürüme dediğine aldırma. Bu, yeniden varoluş; yeniden oluş.
ETİKETLER
BENZER İÇERİKLER
OKUYUCU YORUMLARI
Yüreğimdeki hüznün tarifini arıyorum. Her şey yolunda görünse de içimde derin bir boşluk var. Yaşamın sevinci, sessizce ellerimden kayıp gitmiş. Sanki gün ışığı hâlâ parlıyor ama içimdeki gök kararmış. Hüzün, görünmez bir perde gibi ruhuma gerilmiş; ve ben, bu perdenin ardında kaybolan neşemin izini sürüyorum.
SONBAHAR VE YALNIZLIK-MEHMET AKİF GÜLAL
KATEGORİDEN POPÜLER YAZILAR
News
Mayıs 13, 2026
Ocak 11, 2026
EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ 
Yorum Yaz