

Fotoğraf: Emre Aydın
Geldin ya…
Sanki mevsimler vites küçülttü kapımda,
Zaman, bir sarkaç gibi asılı kaldı havada.
Sen, seninle dolu bu odaya ilk kez giriyorsun,
Bilmiyorsun;
Ben bu duvarlara her gün senin resmini çiziyorum sesinle.
Adımların…
Taşların üzerinde yürümüyorsun aslında,
Kalbimin en ince damarlarında geziniyorsun.
Oturdun ya hani, bir fincan buğuya sığındın,
Oysa ben o dumanın içinde,
Sana söyleyemediğim binlerce cümleyi sakladım.
yabancı bir ev gibi baktığın etrafında her eşya seni tanıyor aslında.
Kitaplarımın arasındaki ayraçlarda gülüşün var,
Pencere kenarındaki saksıda bekleyişin,
Ve aynada, senin yanına yakıştırdığım hayalim…
Sen bir “misafir” nezaketiyle gülümsüyorsun,
Bense bir “ev sahibi” telaşıyla saklıyorum gerçeği.
Seni, seninle dolu bir evde,
Seni hiç tanımıyormuş gibi ağırlamak.
Gideceksin birazdan, kokun sinecek
Kapıyı kapatırken içeride bıraktığın o sessizlik
Benim şarkım olacak..
İmzasız ve zamansız sadece ruhuna emanet…
Yeter Şirin
GELDİN YA…-YETER ŞİRİN
Yorum Yaz