ŞİİR – HASRET SANCISI

erkaneren72

Paylaş

Paylaş

1 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

HASRET SANCISI

görmüştüm ben

dökülen yıldızlardan yılgın, somurtan geceyi

ışık kaybolandı yüzünde

az kaldı

az kaldı

yeniden doğmaya rahminde kısır zaman

ve ağlayarak

ne kadar tükenirsem yokluğunda

sessizliğim, ellerimin kederi

yalnızlıktan yorgun düşen yüreğim sancıyor

ve uzaktayken sen

sensizlikten bir türlü konuşamıyor dilim

ah ! atması zor üstümden

apansız çöken hatıranın kapkara gölgesini

oysa özlemdin bana

düşlerle uğrardın her vakit uykularıma

ve anımsadıkça gülen yüzünü

mavi gökyüzüne kanatlanıp uçandım hüzünle

bu vakit

ellerim yorgun, kırgın

feryada boğan kendini bulamayınca seni

ve yalnızlıktan

ve hep seni düşünmekten sızlayan kalbim

inan sevdiğim, inan ki

sensiz geçmiyor günlerim ve gecelerim

öyle hasretim…