KEFENE SARDIĞIM GENÇLİK/جوانی‌ای که در کفن پیچیدم شعر: زینب کیوانچ | Zeynep Kıvanç

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

Kefene Sardığım Gençlik

Boyumun ölçüsünü aldım,
Kendi gölgeme bile dar geldim bugün.
Koskoca bir gençliği
Zamanın avuçlarına bırakıp
Sessiz bir kefene sardım.

Ne düşlerim kaldı eskisi gibi parlak,
Ne de yollarım aynı hevesle çağırıyor beni.
Her adımda biraz daha eksildim,
Biraz daha sustum,
Biraz daha içimde büyüdü yarım kalanlar.

Ömrümün aynasında
Çatlaklar çoğaldıkça öğrendim:
Büyümek, bazen kaybetmekmiş…
İnsan bazen,
Kendi elleriyle gömermiş gençliğini
Umudun toprağına sessizce.

Ama yine de,
Her kefenin altında saklı bir nefes,
Her karanlığın içinde gizli bir ışık vardır.
Ben de o ışığa tutunup
Kendimi yeniden doğururum belki…

Çünkü biten yalnızca gençliktir,
Yeniden başlayan ise
İnsanın kendiyle barıştığı yeni bir ömürdür.

Zeynep Kıvanç

جوانی‌ای که در کفن پیچیدم
شعر: زینب کیوانچ | Zeynep Kıvanç
قد و قواره‌ام را اندازه گرفتم؛
امروز، حتی سایه‌ی خودم
برایم تنگ بود.
جوانیِ تمام‌قدی را
به کف دستان زمان سپردم
و در کفنی خاموش
پیچیدم.
نه رؤیاهایم
دیگر آن درخششِ دیرین را دارند،
نه راه‌ها
با همان شورِ گذشته صدایم می‌زنند.
با هر قدم،
اندکی از من کاسته شد؛
اندکی بیشتر خاموش ماندم
و اندکی بیشتر
آنچه ناتمام مانده بود
در من قد کشید.
در آینه‌ی عمرم،
هرچه ترک‌ها فزونی گرفتند،
بیشتر دریافتم:
بزرگ‌شدن،
گاهی همان از دست دادن است…
آدمی گاهی
با دست‌های خودش
جوانی‌اش را
آرام و بی‌صدا
در خاکِ امید دفن می‌کند.
اما با این همه،
زیر هر کفن
نفسی پنهان است؛
و در دل هر تاریکی،
نوری نهفته.
من نیز
شاید به همان نور بیاویزم
و خویشتن را
از نو به دنیا بیاورم…
چرا که آنچه به پایان می‌رسد،
تنها جوانی‌ست؛
و آنچه دوباره آغاز می‌شود،
عمری تازه است؛
عمری که در آن،
انسان سرانجام
با خویشتن
آشتی می‌کند.
زینب ک

Çeviren ve Seslendiren : Bahareh Qezello (Bahar Kızılcık)