ŞİİR – EY HAYAT!

erkaneren72

Paylaş

Paylaş

1 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

EY HAYAT!

acıya saklarken kendini

günahları geçmeyen yalın ömründen

oysa bütün yalanı meşakkatinden

varılan yolun sonu yalnızlık olunca

zaman kusarken kinini dört bir yana

rastlamak mümkün olmuyor gülen insana

solan yüzlerden suskunlukla kan damlıyor

toprağından aşk sezilmiyor bu dünyanın

bahar düşünden geçit vermeyen kalbim

yüklendikçe omuzlarıma en ağırından

bir başkalık duyarım, apansız bir umut içimde

yoksa sevdiğin, dayanılmaz gelir hayat

dile gelen şey daha varamadan yoluna

hazin öyküler hep karşılayan seni

her göz yaşının tutarsın hesabını ey gönül

güzel günler bir gün görünecek mutlaka

anladım göründüğü gibi değil hiçbir şey

yaşadıkça tanır insan kendini…