sv

ÇOCUK HAKLARI MI?..-İLKNUR ARAL GÜLEMEK

22 Kasım 2026 05:39

✨️Dünyada Çocuk Hakları Bildirgesi ilk kez Taksim’de okunmuştur. Atatürk Türkiye’sinde..

#20KasımDünyaÇocukHaklarıGünü

ÇOCUK HAKLARI MI..??

Çocuk Hakları konusu bugün ülkemizde ne şekilde ve ne kadar uygulanıyor diye sorduğumuz zaman, herkes aşağı yukarı (göz önünde yaşanan) gerçeklerimizi görüyor, en kabul etmeyen beyinler dahi, bunu kendi kendine itiraf etmekten kaçamıyor şüphesiz..

Öyle ya, “Çocuk Hakları Bildirgesi”nin dünyada ilk kez gündeme getirilip okunduğu, lideri tarafından, dünyada sadece bizim çocuklarımıza bayram hediye edildiği bir ülkeyiz.

Atatürk Türkiyesi’nin paha biçilmez birçok mirasında gösterdiğimiz hayırsız mirasyediliği bu konuda da gösterdik ne yazık ki..

Bugün, küçük yaşta çalışmak zorunda bırakılmış, bazıları aile şefkatinden bile uzak çocukların, eğitimini tamamlayıp, bir şekilde üniversite bitirmiş ama iş bulamayan, geleceğine umutla bakamayan gençlerin, cemaat yurtlarında ülkesinin kuruluş değerlerine karşı beyni yıkanarak, Kur’an Kurslarında sopa ve dayak altında eğitildiği zannedilen, devlet okullarında bile kayıt parası adı altında yüklü miktarlar istenirken yeterli blr eğitime ulaşamayan yavrularımızın çoğunlukta olduğu ülkemizde, çocuk hakları konusuna yeterince önem verildiğinden, uygulamaları ile hayata geçirildiğinden söz edebilir miyiz?

Tüm bunların sonucunda, bir kısmı ülkesinin kuruluş değerleriyle husumetli, bir kısmı mutsuz, geleceğinden umutsuz koskoca bir nesil yetişiyor ve bizler onlara karşı görevlerimizi yerine getirdiğimizi sanıyoruz öyle mi?

Bir ülke içinde hiçbir çocuğun mutluluğu ve geleceği birbirinden bağımsız değildir.

Şöyle ki, bizlerden en uzak noktada yetişen bir çocuğun başarısı, ülkenin diğer bir ucundaki çocukların da hayatına ilim, refah ve mutluluk gelmesini sağlar. Ya da tam aksine en olumsuz hasletlerle yetişmiş bir çocuk, günün birinde, kendisi ile hiç ilgisi yokmuş gibi görünen bir başkasına olmadık zararlar verebilir. Sonucunda, zarar verdiği kişi için verilen bütün emekleri zayi eder, toplumun ondan alacağı hizmetlere de engel koymuş olur.

Tüm bunların örneklerini yaşantımızın her anında görüyor, şahit oluyoruz. Çünkü toplum, yaşantıları ve kaderleri birbirine kenetlenmiş fertlerden oluşur ve yaşamları birbirleri ile ilintilidir. O yüzden birinin başına gelen felakete, blr olumsuzluğa, önce o kişinin kendisi ve yakınları adına, sonra da toplumumuzun kaybettiği bir değer adına üzülürüm. Asla beni ilgilendirmeyen blr olay olarak bakamam yaşananlara. Çünkü toplum bağlılığı ve vatan-millet sevgisi bunu gerektirir. Keza, yavrularımıza hazırlayacağımız güzel gelecek de bunu gerektirir.

Yavrularımız..kaç yaşına gelmiş olurlarsa olsunlar, onlar bizim daima göz bebeğimiz, canımızdan öte sevdiklerimizdir. Bugün kanatlarımız altında ne kadar güvende olduklarını düşünsek de, gelecekte de mutlu, huzurlu, güçlü ve başarılı blr yaşam sürmeleri içindir tüm çabalarımız. Onlar için her zaman elimizden geldiğince en iyi imkanları sunmaya, en iyi geleceği hazırlamaya çalışırız. En iyi gelecek deyince sadece güzel evlerde yaşamalarını sağlayıp, bol paralı meslek edindirme çabaları acaba yeterli mi? İyi ve güzel şartlar taşıyan, refah dolu bir geleceğe sahip olmak, huzurlu ve mutlu fertlerden oluşan, refah dolu blr toplumda mümkündür ancak. Hiçbir başarı ve mutluluk bireysel olmaz, tüm toplumu kapsamadıkça bir anlamı olmadığı gibi, sürekliliği de olmaz.

İşte bu anlayışla ailemize ve çocuklarımıza verdiğimiz önemi, gösterdiğimiz özeni tüm toplum nezdinde amaçlamamız, bunun için gayret sarfetmemiz gerekir diye düşünüyorum. Çağdaş yaşamın gerektirdiği ilkelerle, huzur içinde yetişen çocuklar, hem geleceğin mutlu toplumunu oluşturmada başarılı vatandaşlar, hem de kendilerinden sonraki nesiller için yine faydalı bireyleri yetiştirecek ebeveynler olurlar.

Toplum barışı ve bunun getireceği huzur ortamı, her toplumun olmazsa olmazıdır.

Hani çocuklarımızı çok seviyoruz ya, peki o zaman neden onları bundan mahrum bırakıyor, karşıtlık ve nefret duygularıyla körpecik beyinlerinin zarar görmesine müsaade ediyoruz? Neden onları endişe ve karamsarlığa sürükleyecek duygular yaşamalarına yol açarak mutsuz olmalarına sebep oluyoruz? Onları düşünmek böyle olmamalıdır.

Her insan tertemiz duygularla doğar. Nefreti, kini, haseti, yalanı, öc duygusunu; insanı insan olmaktan uzaklaştıran tüm olumsuzlukları bulunduğu ortamdan, yetiştirilme tarzından, yakın çevresinden alır. Onlara bu kötülüğü yapmaya hangi ebeveynin hakkı var?

Sevmeyi öğretmeliyiz, değer vermeyi, saygı duymayı, hoşgörüyü, doğru olmayı; kısaca iyi blrer insan, iyi blrer vatandaş olmanın tüm değerlerini.. Sorumluluğumuzu bu şekilde algıladığımız zaman, ancak o zaman, hem o gözbebeğimiz çocuklarımız adına, hem de bize toplum yaşamındaki refah ve mutluluğu sağlayacak değerli mirasları bırakanlara karşı en önemli görevimizi yerine getirmiş olacağız.  (✍️İlknur)

Bu Eseri Paylaş:

etiketlerETİKETLER
Üzgünüm, bu içerik için hiç etiket bulunmuyor.

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.

Sıradaki içerik:

ÇOCUK HAKLARI MI?..-İLKNUR ARAL GÜLEMEK

deneme bonusu veren siteler deneme bonusu verabetgiris.co