Annedir Asıl Çınar

Halise

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

Annedir Asıl Çınar

“Baba çınar ağacıdır.” derler ya… Ben bu sözün eksik olduğunu düşünürüm. Çünkü bana göre asıl çınar annedir.

Anne, kökleri toprağın en derinine uzanan, fırtınalara rağmen dimdik ayakta kalan ulu bir ağaç gibidir. Dallarının altında evlatları toplanır; dertler paylaşılır, kahkahalar yükselir, yaralar sarılır. Onun gölgesinde insan kendini güvende hisseder. Çünkü anne, sadece bir insan değil; bir sığınak, bir dua, bir ömürlük huzurdur.

Bir anne hayattaysa, insanın sırtını yaslayacağı koca bir çınarı var demektir. Yorulduğunda dinleneceği, düştüğünde tutunacağı, ağladığında gözyaşını sessizce silecek bir gölge…

Ama o çınarın yaprakları dökülmeye başladığında, hayatın rengi de yavaş yavaş solmaya başlar. Anne bu dünyadan göçtüğünde, evlatlar rüzgârın savurduğu yapraklar gibi savrulur. Ne o tanıdık gölge kalır, ne de insanın içini ısıtan o eşsiz huzur.

Anne kokusu, dünyadaki hiçbir kokuya benzemez. Gurbetteyken ansızın burnuna gelen bir koku, seni yıllar öncesine götürür. Başını onun dizlerine koyduğun günlere, saçlarını okşayan şefkatli ellere, “Ben buradayım.” diyen o sıcak sese…

O kokuyu ciğerlerine çektiğinde, aslında sadece bir koku değil; çocukluğunu, güvenini, sevgiyi ve merhameti içine çekersin.

Anne, bazen bir dua olur dudaklarında; bazen bir özlem olur yüreğinde; bazen de hatırladıkça gözlerini dolduran en kıymetli hatıra…

İşte bu yüzden benim için asıl çınar annedir.

Ve annemin kokusu, yıllar geçse de kalbimin en derin köşesinde yaşamaya devam eden en güzel hatıradır.