✨ALAADDİN’İN SİHİRLİ LAMBASI..-İLKNUR ARAL GÜLEMEK

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

✨ALAADDİN’İN SİHİRLİ LAMBASI..
️Hem yüreğimize, hem hayatımıza bir türlü gelemeyen baharı yaşıyoruz..
Eminim ki birçoğumuz, sıcacık yatağımıza girdiğimizde, huzur ve mutluluk yerine hüzün ve suçluluk hissediyoruz, yangınlarda olan bütün yüreklerin yerine..
Huzur yorganına sarmalanıp yüreğimizi ısıtamıyoruz bir türlü..

Tekrarlamaktan bıkmadığımız umutlarımız, korktuğumuz gerçekliklere dönüşüyor gitgide.. Dünyanın en güzel şiirlerini yazmak, en coşkulu türkülerini söylemek yerine, dünyanın en büyük ağıtlarını yakıyoruz hep birlikte.

Vicdanımıza sebepsiz yere yerleşmiş gibi görünse de dün bizi biz yapan, bugün örselenmiş, büyük ölçüde kaybolmuş değerlerimizden yaralıyızdır bizler..
“İnsanın ve toplumun ruhu yara aldığında bu, yıllara ve yüzyıllara yayılır. Acı olduğu sürece yaşatılanları unutmak mümkün değil. Ruhumuz acıyor..” Can Ezgin’in dediği gibi..

O meşhur masaldaki Alaaddin’in lambasını bulmayı düşlemeyenimiz var mıdır? Lambanın içindeki cinden hayattaki en büyük hayalimizi gerçekleştirmesini dilemeyi düşünmeyenimiz?..
Halbuki isteklerimizi yerine getirerek bizleri hayallerimize kavuşturacak o cin, aslında lambada değil, kendi içimizdedir. Fakat hayattan gerçekte ne istediğimizi bilmek şartıyla.. Bunu bilemediğimiz zaman her neye sahip olursak olalım, bizi mutlu etmeye yetmeyecektir. Çünkü asıl beklentimiz o değildir.

Çoğu insan kendini bile tanıyamaz. Hayatın asıl gayesi olan mutluluğu olmadık yerlerde arar. Kimisi servet, kimisi mevki sahibi olmakta zanneder ve bunların mutluluk getirmediğini yaşayarak görür çoğu zaman. Çünkü insan olmanın gerçeği olan “vicdan”larını yüreklerinin derinlerine hapsedip üzerinden kilitlemişlerdir. İşte ancak, vicdanlar özgür bırakıldığında gerçekten ulaşılmak istenen mutluluğun yolunu bulmaya yardım edecek rehberi kazanmış, o lambadaki cini de bulmuş oluruz.

Bence, kendine iyilik yapmak isteyen her kişi, öncelikle içindeki vicdanı keşfetmek, onu karanlıklardan kurtararak öne çıkmasına izin vermek zorundadır.

Öyle bir dünyada, kalemimizi mutluluğa daldırıp dünyanın en güzel şiirlerini yazardık hep birlikte.. Hayat elimize hangi ucunu tutuşturmuş olursa olsun, her yanından huzur örtüsü bizleri sarıp sarmaladıkça, o büyük mutluluğa ererdik hep birlikte..
İşte bitmeyen umudumuz, tekrarlamaktan bıkmadığımız temennimiz.. Çünkü, Oğuz Atay’ın da dediği gibi; “acının şiddetli oluşu değil de sürekli oluşu yoruyor bizleri”..
Işık ve sevgiyle.. ✨️🤍 (✍️ İlknur)