DÜNYANIN ACI EŞİĞİ-HAKAN SEYREKBASAN

Medyagri

Paylaş

Paylaş

2 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

DÜNYANIN ACI EŞİĞİ

Bazı insanların ağrı eşiği çok düşüktür, iğne değmeden feryat figan edenler vardır, canı çok tatlılar. İnsan hissetmeden anlamıyor oysa. Hissetmek ise dış uyarıcıların gelişmişliği ve çokluğuna rağmen daha zor artık. Empati de günün sonunda sönüyor, zaten mecbur bir kaçış lazım acıdan. İnsan yaratılışı da zaten bunu gerektiriyor yola devam etmek için.
Dünyanın acı eşiği ise hep yüksekti. Başına ne gelirse gelsin dönmeye devam etti üzerindekilerden bir gün kurtulmak umuduyla belki. Zaman onun kendi başına buyrukluğunu insanın gelişmesiyle dizginledi sanki. Kendi etrafında dönüşü çok yavaş, yetişemiyor insana. Bir yüz yıl bile sürmedi mektupların ışık hızına ulaşması. Her şeyden haberdar olmanın bir maliyeti var. Herkes her şeyi bilse de yangın yerinden uzak olduğunu sanmanın marifeti ile duyarsızlığın kılıfları hazırlanıyor işte. Hepimiz merhamet yorgunuyuz.
Savaşlar ve katliamlar, sürgünler, insan eli ile yaratılmış acılar ve aynı insanın vurdumduymazlığı ta ki başına gelene kadar. Uyuşturulmuş beyinler ile çoğu aynı heveslerin peşinden koşan, toplumsallaşmaktan uzaklaşmış, bireysel tatmini de bulamayan yığınlara döndük. Toplum mühendisliği de dense, kaçınılmazlığına deliller de bulunsa yine hücrenin kendisinde yani bireyde yani insanda başlayıp bitiyor her şey. Şartlar ve değişimler için akıllarımızın ürettiği sebep ve bahaneler ise tüm cevapları saklamadan anlatıyorlar ama anlamak için gerekli olan vicdanın da maalesef esâmesi okunmuyor.
İşte burada ahlak giriyor devreye. Dünyanın acı eşiğini yükselten ahlaksızlık normalleşmiş vaziyette.
Yüzyıllar önce, binyıllar önce farklı mıydı, düşük müydü dünyanın acı eşiği? İnkalar tanrılarına genç kızları kurban ederken, orta doğuda gömülürken, Avrupa da binlerce insan kılıçtan geçirilirken, Asya da kıtlıktan milyonlar ölürken, köleleştirmek için yakalanmış yüz binler denizlerde kaybolurken. Yakın tarihte yaşananlar ki izleri hala canlı. Ya doğa ve hayvanlara verilen zararlar, soyları tükenenler. Atmosferin hemen üzerinin uydu çöplüğüne dönmesi, dünyanın yağmurlarla temizlenemeyecek olması, okyanusların dibine atılan nükleer silahlar…
‘’İnsan kendine saygı duymalı.’’ denir. Ne kadar zor oysa.

HAKAN SEYREKBASAN