SOKAK CANLARI 3- İLKNUR ARAL GÜLEMEK

08 Nisan 2026 09:39

Medyagri

Sokaklardaki başıboş köpeklerin “uyutulmasına”, yani topluca öldürülmesine yol açacak kanun tasarısı halen gündemde olmaya devam ediyor. Dünyanın insanlar için yaratıldığını, köpekleri yaşatmak gibi bir görevleri olmadığını savunan o zat-ı muhteremler, tüm hayvanların Allah’ın sessiz kulları olduğunu ve yaradılanın “Yaradan”dan ötürü sevilmesi gerektiğini unutuyorlar.
Canlıdan, doğadan ve doğanın yarattıklarından nefret eden bir ülke görünümüne geldik artık neredeyse. Bir yerde bir sorun varsa, en kolay giderme şeklini yok etmekte buluyoruz. Bir ara bir büyüğümüzün; “okullar olmazsa eğitim sorunumuz da olmaz” dediği gibi.. Ve bu arada sokak hayvanları sorununu çözmüş medeni ülkelerden örnekler gösterilirken, bu sorunu nasıl çözdüğünün gerçek yüzü de atlanıyor ya da gizleniyor. O ülkelerde sadece sokaklarda başıboş hayvanların görülmediğinden söz ediliyor.

Halbuki onlar, medeni ülke olmanın gereğini daha yıllar, yıllar öncesinden yerine getirmiş olarak hayvan barınakları konusuna önem vermişler. Önem vermişler derken; öyle bizdekiler gibi, bu canlarin topluca sefalet ve eziyet çektikleri çilehaneler değil, özenle bakıldıkları, onların barınma, beslenme ve sağlık sorunlarının giderildiği, gerektiğinde kısırlaştırmalarının yapıldığı, ama tüm bunların canlıya ve yaradılmışa değer vererek yapıldığı barınakları inşa etmişler.

Peki bizler ne yapmışız?.. Ülkemizin tüm zenginlik ve imkanlarına ve, “yaradılanı Yaradan’dan ötürü seven” bir dinin mensupları olmamıza rağmen, bu konuyu o `kafirler’ kadar düşünmemişşiz. Sonra da çözümü öldürmekte, yok etmekte arar olmuşuz.

Merak ediyorum, o bazı yürekler sevgisizliğin soğuğunda hiç mi üşümezler? Hiç mi özlemezler sarılmanın sıcağını?. Nefret ve düşmanlık ağır blr yüktür. Taş gibi oturur insanın yüreğine.

Bırakalım sevginin gücüne yüreklerimizi, kanadını çırpan kuşun heyecanı ile hafifleyip mutluluğun enginlerine süzülelim. Korkmaya mahal yok. Çünkü dünya kimseden nefret etmez. Nefret aslında, insanın kendine karsı hissettiği, varlığını çürüten, yok eden blr duygudur.

Tüm yaşadıklarımıza rağmen, yine de insandan ve insanlıktan umudumuzu kesmeyerek, Sait Faik Abasıyanık’ın sözlerinde olduğu gibi; “günün birinde dostluklardan, insanlardan ve hayvanlardan ve ağaçlardan ve kuşlardan ve çimenlerden yapılmış, vazife hissiyle çarpan yüreklerle dolu bir alemde yaşayacağımızı düşünelim Bir ahlakımız olacak ki, hiç bir kitap daha yazmadı. Bir ahlakımız; bugün yaptıklarımıza, yapacaklarımıza, düşündüklerimize, düşüneceklerimize hayretler içinde bakan bir ahlakımız..! Varolmanın güzelliğine, sevgiyle hep birlikte yürüyeceğimiz günlere diyelim.. (✍️İlknur)

Bu Eseri Paylaş: