✨OLMAZ DEDİĞİN HERŞEY..-İLKNUR ARAL GÜLEMEK

İlknur Aral GÜLEMEK

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

✨OLMAZ DEDİĞİN HERŞEY..

️ Bazen şarkılar söyleyip, bazen ağlayarak, diğer yandan kah fısıldayıp, çoğu zaman konuşarak geçen hayatımız öyle çeşitli duygular yaşatıyor ki insana, olmaz diyebileceğimiz herşey oluyor.
“Bu kadarı da asla olmaz” dediğimiz ne varsa, hayatın olağan akışı içersinde gün gelip karşımıza dikiliyor. Bu noktada yaşama isteği ve mutluluk arzusu yön veriyor bizlere. Bu yüzden insanoğlu aslında çok güçlü bir yapıya sahip olduğunu ispatlıyor.

İnsanoğlundaki bu kuvvetli yaşama içgüdüsü, biyolojik olarak sadece nefes almaya devam etmek değildir. Anlam aramak, güzeli bulmak, iyiliğin peşinden gitmektir. Kalbimizin bir köşesi, olmaz denilenlerin tanıklığı ile baş etmeye çalışırken, diğer köşesiyle bir gün batımından, sıcak bir çaydan, bir tatlı minnoşun varlığından, güzel bir dizeden, bir melodiden, ya da içten bir sohbetten keyif alabiliriz. Aynı anda yaşamın çeşitten çeşide sürüklediği travmalarından nasibini alarak bunlarla baş etmeye çalışırken, diğer taraftan anı yaşama keyfi ve geleceğe umutla bakabilme yeteneği bir arada sürdürür yarışını..
İnsanı maruz kaldığı ruhsal tahribatın yükü altında ezilmekten koruyan şey, budur çünkü..

Bizler de, farkındalığı olan kişiler olarak toplumumuzun geniş bir kısmını saran bu travmatik hayatın getirdiklerini iliklerimize kadar hissederek yaşarken, aynı zamanda mutluluğunu ve umudunu da es geçmeme niyetinde kararlı gibi görünüyoruz. Hayatın travmatik olaylar zincirine engel olamasak da onların yaşamımızın merkezi olmalarına izin vermemeyi tercih ediyoruz. Tıpkı; “kendimize kötülükleri ve çirkinlikleri içine almadığımız bir yaşam çerçevesi çizmek” örneğimde sözünü ettiğim gibi..

Kötülükler ve çirkinlikler asla yok olmayan birer arka plan dekoru olarak dururlar hiç şüphesiz. Fakat, çerçevemiz içersine aldığımız iyilik ve güzellikler, “yaşama tutkumuz ve mutlu olma isteğimiz” başlığıyla kendi hayatımızın gerçeği olmaya devam ederler. Çünkü, insan olarak gücümüz, hayatın acılarının yanısıra, yürümeyi, hissetmeyi, yazmayı ve her daim gülümsemeyi başarabilmemizdedir. Kabullenişin içinden sessiz, mağrur ve güçlü bir şekilde yeniden doğabilme yeteneğidir bu..

Bu yüzdendir ki; bazen sevginin kederi, bazen bilginin üzüntüsü ile şarkılar söyleyerek, buruk blr hüzünle sessizleşir, dağla taşla, uçan kuşla dertleşir gibi, satırlara dökeriz duygularımızı, düşündüklerimizi.. Adına yaşam dediğimiz bu hüzün sokağının ortasında.. (✍️İlknur)