İMTİHANLARIN İHTİŞAMI-Secde’ kâr

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

İMTİHANLARIN İHTİŞAMI
Söze nereden nasıl başlayayım bilmiyorum. Ama benimle yine bir yolculuğa çıkmak isterseniz buyurun beraber yol alalım azıcık derinliklere, sıyrılarak yüzeyselliklerden.

Önce şöyle başlayalım isterseniz, ihtişamı gördüğümüz her noktada aslında hayrete düştüğümüzü kabul edelim. Okyanusun derinliği, gökyüzünün gözün alabildiğince sonsuz olduğunu, bazı dağların büyüklüğünü, bazı yolların uzunluğunu, bazı çiçeklerin kokusunu, bazı seslerin güzelliğini, bazen denizin mavisini, bazen bulutların beyazlığını, bazı kuşların kanadının renklerini görünce hayrete düştüğümüzü kabul edelim.
Yani göz gördüklerinden farklı bir şeyle karşılaştığı esnada nasılda gönül hayrete düşüyor, bunu kabul edelim.

Yani serçeye alışan göz tavus kuşunu görünce hayret etmez mi?
Kendi sokağının yokuşuna alışan, ağrı dağını görünce hayret etmez mi?
Kendi kazancına alışan dünyanın en zengin adamlarının yatırımlarını duyunca hayret etmez mi?
Kendi dünyasında kalakalanlar başkalarının dünyasının genişliğini görünce hayret etmez mi?
Daha uzun uzun sıralayabiliriz bu karşılaştırmaları.

Daha güzelini gördüğümüz her şeyde hayretimizi gizlemek mümkün değildir. Güzel bir çiçekten daha güzelini, güzel bir yeşil alandan daha güzel bir yeşil alanı, güzel bir şelaleden daha güzel bir şelaleyi, güzel bir fikirden daha güzelini, güzel bir mutluluktan daha mutluluk verici bir şeyleri görmezden gelemeyiz elbet.

Ayrıca büyük ve devasa dediğimiz her şeyden daha büyük ve daha devasa şeyleri görünce nasıl ihtişamına kapılmayalım ki.
Bir yapıta hayran kalırken ondan daha büyük bir yapıt görünce daha da hayran kalmamak mümkün mü?
Her memleket, her ülke ayrı ayrı hayretler içerisinde bırakıyor bizleri. Daha da ötesini arıyor gözlerimiz. Dünyanın en harika yedi yerini, bölgenin en güzel gezilecek ilk on yerini, gittiğimiz her yerdeki ‘’en’’ leri gördükçe hayretimiz çoğalıyor ihtişama kapılıyoruz hepimiz.
Yetmiyor uzay boşluğunu, gezegenleri, aydaki değişik görünümü, güneşin ışınlarının ölçümlerini vs. duydukça İlahi bir nizam ve muhteşem bir ihtişam içerisinde olduğumuzu görmemek mümkün değil.
İnsanın biyolojik yapısını, genetik yapısını, duygusal yapısını, iradesini, fiziksel görünümünü, duyularını, tercihlerini, diğer varlıklarla ilişkilerini, mutluluğunu, kederini, hastalıklı yönlerini, derinlerden gelen fikirlerini, bazen sevgisini bazen öfkesini, aynı insanda bulunan olumlu ve olumsuz yönlerini görüp de hayrete düşmüyor muyuz ya dostlar.

Ve gördüğümüz her güzellik karşısında dilimize dökülen bazı kelimeler oluyor ve dudağımızdan hayret verici ifadeler dökülüyor ister istemez.

Birde imtihanlara bakıp hayrete düşmeliyiz bence.
Kiminin imtihanı kimininkinden nede büyük, kiminin imtihanı kiminin imtihanından nede acı, kiminin acısı nasılda acıtıyor kalbini, kimisi nasılda yalnız kalıyor içiyle baş başa, kiminin acısı karşısında söylenecek söz kalmıyor ya bazen, hani teselli edecek kelimeyi bulamadığımız zamanlar oluyor ya kimilerine karşı, hani bazen öpünce geçmiyor ya acılar.
Hatta bazen yılları bulduruyor insana imtihanı, bazen çok acı dediğimiz şeyden sonra daha acısını gördüğümüzde hayretler içinde kalarak BETERİN DE BETERİ VARMIŞ diyoruz ya!
Bazen bazı hayat hikayelerini dinleyince daha ne olsun dediğimizde hikayenin devamında daha ağır, daha sert ve daha acı olaylar anlatılıyor ya bize.
Bazı sağlık sorunları karşısında hayretle yıllarını o hastalık uğruna feda etmiş hikayeler dinleyince şaşırıyoruz ya!
Bazen okuduğumuz bir hayat hikayesi inanılmaz gibi geliyor ya yüreğimize, bu kadar da olamaz diyoruz ya dostlar. Bazen de ben olsam kaldıramazdım dediğimiz olaylar duyuyoruz ya!

Tüm bunlar ve daha fazlası aklımıza İlahi bir ihtişamı getirmemeli mi? sahi her şeyin daha büyüğünü görünce gördüğümüz ihtişam ve hayret neden imtihanlar karşısında görünmüyor.
Neden İlahi ihtişamı imtihanlarda göremiyoruz?
Oysa birbirinden büyük o kadar çok hayat hikayeleri dinliyor, görüyor ve yaşıyor olmamıza rağmen oralarda ihtişamı neden göremiyoruz, neden gönül gözümüzü açamıyoruz.

İhtişamı görmek ve hayrete düşmek için gücümüzün üstünde, aklımızın alamayacağı büyük olaylarla karşılaşmamız yetmiyor mu bizlere. İhtişamı görmek için mutlak güzelliklere mi ihtiyacımız var dostlar. Hayrete düşmek için büyük dağlar, renkli kuşlar, güzel kokular ve gökkuşağını mı görmemiz gerekiyor her dem.
Oysaki imtihanlardaki ihtişamı görüp hayrete düşmek belki de gönül gözümüzün açılmasına, ferasetimizin artmasına, sabrımızın kendisini tartmasına, basiretimizin önündeki perdelerin kalkmasına ve en önemlisi de içinde bulunduğumuz şartlara şükretmemize sebep olacaktır belki de!
İmtihanlardaki ihtişamı gördüğüm her noktada böylesi imtihanların mükafatı nasılda ihtişamlı olur diye düşünmeden edemiyorum elbet. Bilemeyiz kim hangi İhtişam karşısında düştüğü hayret sonrası Rabbi’siyle nasıl bir diyaloğa geçer de imtihan sürecini nasıl tamamlar.
Ama şundan eminim büyük imtihanlarda gördüğüm ihtişam elbette bu imtihanların mükafatı için de geçerlidir.

‘’ ALLAH’IM HAYRETİMİ ARTTIR’’ diyen zat boşuna dememiş elbet bu güzel niyazını.

Dünyadaki güzelliklerdeki ihtişamı görüp hayrete düşüyoruz elbet. Gelin birde İmtihanlardaki ihtişamları görerek hayrete düşmeye niyet edelim. Biz birilerine birileri bizlere öncülük etsin İlahi ihtişamı görmek noktasında. Ve hayatın sadece güzelliklerden oluşmadığını imtihanlarında İlahi bir mesaj olduğunu ve bir birimizin imtihanından kendimize büyük paylar çıkarmamız gerektiğini, başkasının acısını acımızla yarıştırmadan acısının büyüklüğünde İlahi bir ihtişam görüp hayrete kapılmaya niyet edelim.

Hayretimiz artsın ve İlahi ihtişam karşısında dilimizden tövbeler, tevhidler, tekbirler dökülsün, ne dersiniz dostlar…
Niyet alalım mı İmtihanlardaki ihtişamları görüp hayretimizin artmasına…
Rabbimiz, meselelerdeki muradını anlamayı ve büyüklüğünün ihtişamını her meselede görmeyi bizlere nasip eyle.

Şükürle kalın…
Secde’ kâr…