AŞK VE İHANET – OĞUZHAN ÖCAL

oguzhanocal

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

AŞK VE İHANET

Çok uzaklarda, sisli dağların ardında, denizin kıyısında küçük bir şehir vardı. O şehirde biri yaşardı; ne zaman adını ansam içimde bir bahar esintisi, ardından da tarifsiz bir hüzün dalgalanırdı. Ben ona öyle bir aşıktım ki, bunu anlatmaya ne kelimeler yeterdi ne de cümleler. Harfleri yan yana dizsem, virgülleri gözyaşlarımla ıslatsam, yine de o duygu eksik kalırdı. Aşkım, kelimelerin bittiği yerde başlardı.

Yıllar geçti. Gözlerim onu her gün yollarda aradı, her sabah uyandığımda içimde buruk bir bekleyiş vardı. Aramızda bir kızımız var; dünyalar tatlısı, gözleri hem ona hem bana benzeyen. Ayrılmıştık ama bir bağ kopmamıştı işte. O bağ, kızımızın kahkahasında, sesinin titremesinde, bize benzeyen bakışlarında yaşıyordu.

Ayrılıktan sonra bile beni arardı. Telefonun diğer ucunda sesi titrer, “Burada çok kötüyüm,” derdi. Geceleri uykusuz kaldığını, içini bir sıkıntının kapladığını anlatırdı. Ben de her seferinde içim parçalanarak dinlerdim. Onun acısı benim acım olurdu. Çünkü ben hâlâ, delicesine, o ilk günkü gibi âşıktım.

Ama geçen gün geldi. Ne aradı, ne sordu. Sessizliği, en yüksek çığlıktan daha çok acıttı canımı. Sanki yıllarca süren o bağ, o bağlılık, bir anda kopuverdi. İçimde bir şeylerin kırıldığını hissettim; cam kırıkları gibi, sessizce ama derinden.

Sonra sosyal medyada gördüm. Plajda geziyorlardı. Güneş, tenlerine vuruyordu; dalgalar ayaklarına dokunuyor, kumlar parmaklarının arasından kayıyordu. Kahkahaları, rüzgârın taşıdığı bir melodi gibiydi. Ben ise ekranın bu tarafında, karanlık bir odada, yalnızca izliyordum. İzlemek… Ne acı bir kelime. İnsanın içini parça parça eden, sessiz bir işkence.

İşte o an anladım: Ben onun için yalnızca kötü gün dostuymuşum. Hani derler ya, “İyi günde herkes yanında olur, asıl dostluk kötü günde belli olur.” Ben kötü gününde yanında olmuşum, ama o iyi gününde başkasıyla gülüyordu. Yazık… Bana yazık. Yıllarıma yazık. Hâlâ içimde büyüttüğüm o saf, o temiz, o tarifsiz aşka yazık.