sv

KÖMÜR KARASI-NAZMİYE KÖKSALAN

17 Kasım 2026 17:58

KÖMÜR KARASI

O şaheserler yaratan ince, zarif parmakların arasında, kar beyazı kâğıda intikâl etmeyi bekleyen sabırsız bir ağırlık var içimde…

Bir tahta kılıfa sokmuş sıkıştırmışlar beni.

Bağrım kömür karası, burası çok karanlık.

Doldum, taştım âdeta…

Bembeyaz kağıdın orta yerine içimde ne var ne yoksa boşaltmak istiyorum.

Nihayet…

O zarif parmaklar ağır hamlelerle bastıra bastıra yayıyor beni, kendini teslim etmiş o bembeyaz satıha.

Şimdi, ışığın bile unuttuğu dipsiz bir kuyunun içindeyim.

Derin bir nefes aldı o şaheser parmaklar.

Ardından yumuşak dokunuşlarla o zifiri karanlığı ezdi dağıttı. Birdenbire grileştim sanki, hafifledim.

Sonra bir kadın silueti belirdi karşımda. Göz altlarındaki o derin morlukları gölgeyle sıvazladım. Yorgun yılların eğip büktüğü dudaklarının kenarlarını, şakalarına düşen kır saçlarını tek tek işledim kâğıda.

Hayatın içinde kendini unutan o kadının hüznü, solumdaki o koyuluğun içinde nefes almaya başladı. Ama yine de bir şeyler eksikti. Sağ yanımdan kağıdın beyazından bir ışık hüzmesi sızdırdım, elmacık kemiğinin üzerine, burnunun sırtına ve saç tellerine…

Bir görseniz!

Yolunu kaybeden parlak ışık yıldırım hızıyla bir değdi ki, kadıncağıza; görüntüsü aniden canlanıverdi!..

Görüyor musunuz?

O sağdaki özgür ışık olmasa, solundaki o koyu gölge anlamsız bir leke olarak kalırdı.

Ve o gölgede olmazsa ışık tutunacak bir dal bulamaz, boşlukta eriyip giderdi.

Biri olmadan, diğerinin var olmadığı o incecik çizgide, hüzünlü bir kadın göz kırpıyordu bana sessizce…

N.Köksalan 

Bu Eseri Paylaş:

etiketlerETİKETLER
Üzgünüm, bu içerik için hiç etiket bulunmuyor.

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.

Sıradaki içerik:

KÖMÜR KARASI-NAZMİYE KÖKSALAN

deneme bonusu veren siteler deneme bonusu verabetgiris.co