
Sufle ver ruhum, bize…
Kalakalırız bazen,
Kalabalıkta bile yalnız.
Kendimizle kalabalık.
Hadi ruhum, susma bizim gibi,
Sufle ver…
Ama ne düne,
Ne de yarına.
Şu ana olsun,
Yalnız bize olsun.
Kendimize ait ne çok şeyi unuttuk.
Erteledik, öteledik, boşverdik.
“Ben” dedikçe
“Sen de kimsin ki” oldu.
Hadi, bir sufle ver ruhum.
Sadece bize olsun.
Kimse duymasın.
Bir kez de
Yalnız biz duyalım.
Aylin Özgür
RUHUN ARASINDA
Yorum Yaz