TOPLUMSAL GELECEĞİMİZ-İLKNUR ARAL GÜLEMEK

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

Önce bir hikaye anlatacağım..

Bir zamanlar çok yoksul bir adam yaşarmış.

Evi o kadar eskiymiş ki her yeri dökülüyor, neredeyse her an yıkılacak gibiymiş.

Hikaye bu ya adam eve :

“Yıkılacağın gün haber ver de dışarı çıkalım, çoluk çocuk altında kalmayalım” demiş. O da kabul etmiş.

Bir zaman sonra yağmurlu bir günde çatıdan şarıl şarıl sular akmaya başlayınca adam çamur sıvayıp gedikleri kapamış. Daha sonra yine bir zaman duvarda delikler açılmış adam yine çamur sıvayıp delikleri doldurmuş. Çok kısa zaman sonra hepsi uykudayken ev yıkılmış ve adam hariç hepsi ölmüş. Yaralı ve acı içindeki adam eve haykırmış :

“Hani yalancı çökmeden önce haber verecektin?”

“Verecektim ya, ne zaman ağzımı açacak olsam ağzıma çamur tıkadın!”

✨️Evet; bu hikaye, herkes için farklı konular çağrıştırır zihinlerde. Evlilik, arkadaşlık, iş ilişkileri.. gibi insan hayatını ilgilendiren tüm konularda, çözüm için gerekli çıkar yol konuşmak, birbirini anlamak, fikir paylaşmak, empati yapmak, geçmişten ders alıp ileriyi görebilmek en önemlisi birbirini dinleyebilmektir. Karşılıklı iyi niyeti koruyabilmek, birbirine güvenmek, sevgi duygusunu yitirmemektir.

Bu yüzden en büyük sorunumuz olan, “toplumsal geleceğimiz” konusunu hatırlattı bu hikaye bana.. Gerçeklerin ışığı doğrultusunda yol alarak, karanlıktan çıkış için elini uzatanlara yapılan itiraz ve hakaretleri getirdi aklıma. Kazanımlarımız ve sahip olduğumuz değerler elimizden kayar gider, hayatımızdan çıkarsa bunun altında hep birlikte kalacağımız konusuna dikkat çekenlere karşılık her seferinde ağızlara çamur sürercesine tüm uyarılara duyarsız kalanları hatırlattı.
Hep birlikte kalmaktayız, yıkılan çatımızın altında..
Önce, günden güne artan kadın cinayetlerini, tacize uğrayan çocukları, katledilen hayvanları, yakılan ormanları, satılan toprakları, ardı arkası kesilmeyen şehit haberleriyle yitip giden gencecik vatan evlatlarını izleriz, senaryosu bizi ilgilendirmeyen dizileri izlediğimiz duyarsızlık ve umarsızlıkla.. Dahası, aymazlık ve dinmeyen gafletle..

Yarın bir de bakarız, felaketlerin daralan çemberi hepimizi içine almış, zamanında elimizden attığımız anahtarı arar durur olmuşuz. Fakat ne üzerimizde dolaşan dumanlı havada, ne de ayağımızın altındaki çamurda bulamayız artık o anahtarı.

O vatan cennetinin anahtarıdır ki, onu ancak ahde vefayı bilenler, toprağına sevdalı, milletine ve varlığına bağlı, yaratılanlara saygılı toplumlar kaybetmez. Günah işleyen cenneti düşleyebilir mi, diken eken gül biçebilir mi, ışıkları söndüren aydınlıkta yaşayabilir mi.. İşte böyledir her şey, yaşamda da alınan, verilenin karşılığıdır daima.

Bizler de bundan böyle, ne ekiyorsak onu biçeceğiz. Göreceğimiz, yaşayacağımız her şey, kendi ellerimizde şekillenmiş olacak. Yeter ki birbirimizi dinlemek, anlamak yerine, ağızlarımıza çamur sürmeyelim. Vatanımız; gideceğimiz başka yerimizin olmadığı evimiz,
.. ve bu topraklara yaşayan herkes; birlikte, dayanışma ile yaşamak durumunda olduğumuz kardeşlerimizdir çünkü..
Işık ve sevgiyle..✨️🤍
(✍️İlknur)