Dağlar duman tutuyordu;

Halise

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

Dağlar duman tutuyordu;

sis miydi, yoksa içimde yanan ateşin gölgesi mi, bilinmez…

Kavrula kavrula yürüyordu bir ateş,

sessizce yakıyordu yüreğimi.

Dağın bir yamacına oturmuş,

ellerimi avuçlarımın içinde saklamış,

gidişini seyrediyordum.

Sen uzaklaştıkça

ardında bıraktığın boşluk büyüyor,

sessizliğin ağırlaşıyordu.

Dağların doruklarını duman sarıyordu,

rüzgâr nergis kokuyordu.

Ben o kokunun içinde

senden kalan izleri arıyordum.

Dağlar susuyordu,

ben susuyordum…

Bir tek kalbim dile geliyordu.

Sen gittin,

ben kaldım.

Ve ardında kalan o sessizlikle

dağların dumanına karıştım.