TEKBİR TİMİ – ZEYNEP KIVANÇ

ZeynepkIVANC

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

Bir gün kahvede oturan Hüsnü Emmi, çayını karıştırırken öyle bir yüz ifadesi takındı ki, sanki az önce memleketin bütün meselelerini çözmüş, geriye yalnızca millete haber vermek kalmıştı. Çayından bir yudum aldı, bardağı masaya bıraktı:

— Buldum! dedi.

Kahvedekiler sustu.

— Neyi buldun Hüsnü?

Hüsnü Emmi göğsünü kabarttı:

— Bu memleketi kurtarmanın yolunu!

Kahvede çıt yoktu. Hüsnü Emmi biraz daha yaklaştı:

— Tekbir Timi kuracağım!

— O nasıl olacak?

— Çok basit. Ben “Tekbir!” diye bağıracağım, siz de hep bir ağızdan “Allahü Ekber!” diyeceksiniz.

Kahvedekiler birbirine baktı. Hüsnü Emmi devam etti:

— Yarın sabah köy meydanında herkes hazır olacak. Memleket kurtarma faaliyetlerimiz başlayacak!

Ertesi sabah… Saat dokuz oldu. Meydanda kimse yok. Dokuz buçuk… Kimse yok. On… Hâlâ kimse yok. Hüsnü Emmi tek başına meydanın ortasında bekliyordu. On biri çeyrek geçe kahveden Hasan geçti. Hüsnü Emmi hemen seslendi:

— Hasan! Neredesiniz? Hani Tekbir Timi?

Hasan uzaktan cevap verdi:

— Hüsnü Emmi, biz dün akşam kendi aramızda konuştuk.

— Ne konuştunuz?

— Memleketi kurtarmaya önce uykudan başlayalım dedik.

Hüsnü Emmi kaşlarını çattı:

— Allah Allah! Siz böyle mi Müslüman olacaksınız?

Hasan güldü:

— Hüsnü Emmi, Müslümanlık meydanda bağırmakla değil; güzel ahlakla, adaletle, kul hakkından sakınmakla olur. Sen dün kahvede İsmail’in çay parasını bile ödemeden çıktın!

Hüsnü Emmi bir an sustu. Sonra cebini yokladı.

— O mesele başka mesele…

Tam o sırada kahvenin sahibi seslendi:

— Hüsnü!

— Buyur?

— Dün de “Sonra veririm.” deyip üç çay içtin!

Hüsnü Emmi başını öne eğdi.

— Demek Tekbir Timi daha kurulmadan dağıldı…

Hasan:

— Yok Hüsnü Emmi, tim dağılmadı.

— Nasıl yani?

— Tekbir yerinde duruyor da, tim senin vicdanına ulaşmaya çalışıyor!

Hüsnü Emmi gökyüzüne baktı:

— Ya Rabbi, ben memleketi kurtarayım derken önce kendimi kurtarmam gerekiyormuş!

Kahvedekiler gülmeye başladı. O günden sonra Hüsnü Emmi köy meydanında tim kurmadı. Ama kahvede bir kural koydu: “Çayın parasını vermeden memleket kurtarmaya kalkmak yasaktır!” Hüsnü Emmi’nin Tekbir Timi ise tarihe şöyle geçti: Bir kişiyle kuruldu, kimseyle devam etmedi!