ŞİİR – İKİSİNE BİRDEN

erkaneren72

Paylaş

Paylaş

1 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

İKİSİNE BİRDEN

yani hepimiz

düşüyoruz uğrun gözlerinden

ayrı yabancıyız kendimize

sonra anlıyoruz ki hiç yok farkımız

birbirimizden.

ne kaldı

kimi eğlenceden sanır

hüznü de bol ki durmadan çıkıverir karşına

ki manasız zamandır kendisi

gezginden de kalmaz ya farkımız

bilmeyen için bir soru

ne kaldı

kimseler görmezdi

bazen ağaçta dal gibi durandı

sıcak uyku, tenha ses

garip rüyalarda mesela apansız görülen

göğün

karanlık ve ürkünç sessizliği.

düşünsene bir kez

ne kaldı

istediğinde çalmazdı kapını

severdi kendisi sır hükmünde olmayı

ne zaman birikse içinde bir özlem

ki bu arzudur seni öldüren

bu sözüm görülmeyene

bu sözüm görülene

biri hayattır

biri yar

bu nasıl muhtaçlık

ikisine birden

oysa aynı şeydir biraz düşünsen

neye benzerdi gülüşü

ah bir hatırlasam

ah bir hatırlasam…