
Ne methiyeler yazar renkli kalemler
Kimi mevsim evveli
Kimi mevsimi sonbaharı
Ne cümleler kurar insanoğlu
Kimi gerekli, kimi gereksiz
Ne kelimelerde takılı kalır zihin
Kimi vaktinden çok önce, kimi ise çok sonra…
Bir kuş’a küser
Bir mevsimi özler
Bazen bir çiçek renginde kendini bulur insan
Bazen ise güneş aydınlatır yolunu
Yeri gelir rüzgar süpürür gereksizleri
Yeri gelir yağmur getirir bereketi
Hem mevsimler bile çeşit çeşit
Ama biz hep şikayet hep bahane peşinde…!
A.Özgür
METHİYELER
Yorum Yaz