Azmin Edebi Yolculuğu: “Umut Işığı” ve “Kadının Sessiz Çığlığı”

04 Temmuz 2026 14:55

Medyagri

“Okuma yazma bilmemek o güne kadar canımı yakmıştı ama ilk kez bir hayalimi elimden almıştı.”

Hayatın İçinden Doğan Kalem: Halise Aydoğdu Eserleri

Edebiyat bazen sadece estetik bir arayışın ötesine geçerek, var oluş mücadelesi haline gelir. Halise Aydoğdu’nun kaleme aldığı “Umut Işığı“ ve “Kadının Sessiz Çığlığı“ adlı iki eseri, bu mücadelenin birer yansıması. Mardin’de doğan, çocuk yaşta tarlalarda çalışmak zorunda kaldığı için eğitim hakkından mahrum kalan Aydoğdu’nun hikayesi, aslında coğrafyamızın yabancı olmadığı bir portre. Tabelaları ve durakları ezberleyerek hayata tutunmaya çalışan yazarın, evlat edinme sürecinde karşılaştığı okuma-yazma engeliyle yüzleşmesi ve bu engeli aşarak edebiyata yönelmesi, takdire şayan bir azmin göstergesidir.

Yazar, otobiyografik nitelikteki “Umut Işığı” eserinde kendi yaşam öyküsünü samimi bir dille okura aktarıyor. Ancak bu samimiyet, edebi bir kurgu ve dil işçiliğiyle tam anlamıyla harmanlanabilmiş değil. Zaman zaman anlatının odağını dağıtan evrensellikten uzak, kişisel detaylar, kitabın edebi derinliğini ve evrensel bir kurgu yapısına ulaşmasını sınırlıyor. Her okura hitap etmeyebilecek, kurgudan ziyade yaşam deneyimi aktaran bir metin.

Öte yandan, beş farklı hikayeden oluşan “Kadının Sessiz Çığlığı”, yazarın toplumsal meselelere duyarlılığını gözler önüne seriyor. Farklı kadınların dramını odağına alan bu öyküler, yazarın ileride kurabileceği daha güçlü kurguların ilk adımları niteliğinde.

Halise Aydoğdu, ilk eserleriyle edebi estetik açısından henüz yolun başında olduğunu gösteriyor. Ancak onun yazın dünyasındaki varlığı, teknik kusurlarından ziyade temsil ettiği azimle kıymetlidir. Dil işçiliği, kurgusal derinlik ve edebi teknikler zamanla, bol okuma ve yazma pratikleriyle olgunlaşabilecek unsurlardır. Yazarın bu güçlü yaşam iradesini, ilerleyen dönemlerde daha rafine ve edebi yönü güçlü eserlerle taçlandıracağına inanıyoruz. Hayatın içindeki sessiz çığlıkları duyurmaya çalışan kalemin, sonraki duraklarında daha demlenmiş bir üslup yakalaması en büyük temennimizdir.

Bu Eseri Paylaş: