EŞİĞİN ÖTESİ-RIDVAN YAVAŞ

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

EŞİĞİN ÖTESİ
Korkuluğun korkutamadığı kara kargalar dalları eğri büğrü ağacın tepesinde dönerek: “Çirkinsin, çirkinsin.” diye bağırıyorlardı.

Evin kapısı tok bir sesle duvara çarptı. Sonrası sessizlik. Kapı eşiğinde baltasıyla duran adamın gölgesi uzadı. Çocuklar duvar dibinde pusmuş, kediler saklanmıştı. Kadın, çocuklarını eteğinin altına sakladı. Onun içinse yapabileceği bir şey yoktu.

Ağaç, sapı kendi dalından olan balta ona dokunduğunda gözlerini yumdu. Kökünden koparıldığında çıkan acı sesi yalnızca annelerin yürekleri duydu. Gözleri, kendilerinden çıkan oğullarındaydı. Gözlerini yumdular.

Kapı önünde dizlere vurup feryat figan etme zamanıydı. Başka türlü yürekler yumuşamazdı. Kazanların etrafında toplanıp evdeki aşlarını sofralar kurdukları erkeklere üleştirdiler. İçlerinden biri, karnının doyduğuna kanaat etmiş olacak, bir eliyle dişinin arasındakileri çıkarırken diğer eliyle silahını havaya doğrulttu. Kadınlar seslere kulaklarını kapatıp sinerken, diğer erkekler de birer birer sofradan kalkıp gökyüzünü hedef aldılar.

Genç kızların ve erkeklerin durumu biraz farklıydı. Onlar sevdayla yeni tanışıyorlardı. Gözlerinin buluşmasına izin verilen bu mekânda erkekler, kadınlarına tüm dünyayı önlerine serebileceklerine inanıyordu. Kadınların ise erkeklere ömür boyu kul köle olacaklarına inancı tamdı.

Çırpına çırpına araladı rüyanın kapısını. Eşi, soran gözlerle onu izliyordu. Boynuna dolanıp tere batmış eşarbını boynundan çekip yere fırlattı.

— Şunu kafana takma demiyor muyum uyurken?

Kadın yattığı yerden doğrulup sırtını duvara yasladı. Zor duyulur bir sesle: — Olmaz, dedi. — Olmaz, veremem.

Adam da doğruldu. Az ötede yatan kızlarına baktılar. Daha on dört bile değildi. “Bekleriz,” demişlerdi. Ne kadar beklerlerdi? Yan odadan gelen öksürük sesiyle irkildiler. Karar kendilerine ait değildi işte.

— Gitmemiz lazım, dedi adam. — Gidelim, dedi kadın kararlılıkla.

Ama nasıl?

Tadsız, tuzsuz bir yaşamı arkalarında bırakarak… Korkularını heybelerine azık edip, ana baba olmanın gereğini yerine getirerek cesurca adım attılar eşikten dışarı.

Kadının yüreği kanatlandı. Dünyayı önüne seren bu adamla birlikte yürüyorlardı. Adam eşinin elini sımsıkı kavradı. Sıcacıktı. Gökyüzü daha bir mavi, güneş daha bir parlak.

Önlerinde, her şeyden habersiz koşuşan kızlarını izlediler. O okuyacaktı.