ŞİİR-ERKAN EREN

erkaneren72

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

VARLIĞIN ÜÇLEMESİ – ERKAN EREN

VARLIĞIN ÜÇLEMESİ

kim bilebilir

ta ötelerden gelen çığlığın

insanın yüreğinde nasıl yankılanıp duracağını

gönülçelen umudu sevebilir insan

benziyorsa yârin rüzgarla gelen gülüşüne

anlatırken yolların ve dağların dili

uçurumların ortasında büyürken derinlik

başkadır sanılır büyüleyen renginde hayat

hüzünle eğdirirken gözlerini, anlarsın

soluğun kadarsın hep

ve kanında sönmeyen alevi kadar aşkın

yârindendir tüm gerçeğin

kendimize yamanan zamanın

görünmeyen elleri sıkarken zayıf boynumuzu

koynumuzdaki güneşi asarız düşlerin göğüne

güvenmedik işte

anılarımıza değen kimi yabancı

ve çoğu güzel sevmesini bilenlerin

dışımızı bilendik

yüreğimizin geçitlerini asla açmadık herkese

anladık, tanıdık, uyandık hayata

aynı değil

bakışların yüzüne dağılan tılsımlı rengi

aynı değil

ruhların çiftleştiği duygunun tendeki ürpertisi

ve aynı değil

gün ağarmadan gizine kavuştuğun savunmasız gerçek

uyanırken sabahına

pencerenin uzandığı sokağın tenha ikliminde

ışığa hasret karanlık, karanlığa hasret ışık

ve akarken durmadan ayaklar

bir gidiş, bir geliş kalpler arasında

özlenen, özlenen, özlenen

yar, yar, yar

aşk, aşk, aşk

bu güzel üçlemeyi en çok yaşayan bilir…