✨️KORKU ÇAĞI..-İLKNUR ARAL GÜLEMEK

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

✨️KORKU ÇAĞI..
“Şu son yıllarda gördüklerimiz bizde blrşeyi kırdı. Bu şey, insanın güvenidir; o güven ki insanlığın dilini konuştuk mu blr başkasından insanca karşılık göreceğimize inandırırdı bizi. Gözlerimizin önünde yalan söylediler, insanı küçülttüler, öldürdüler, sürdüler, işkencelere soktular. Ve hiçbir kez bunu yapanlar, yaptıklarının kötü olduğuna inandırılamadı..” diyor Albert Camus “Korku Çağı” isimli eserinde..

Yeryüzü, yaradılışından bu yana, içinde bulunduğu zamanın şartlarına uygun bir şekilde, hiç sona ermeyen blr “Korku Çağı”nı sürdürüp gidiyor. Yaşamın, iyilerin ve kötülerin savaşı olduğundan söz ediyoruz devamlı. İnsanoğlu iyiliği mi, kötülüğü mü daha kolay barındırıyor içinde? Kötüler gerçekten kötü mü? Ya da birtakım duyguların baskısı altında mı kaldılar? Öyle ya da böyle, içimizdeki umut, birşeylerin zaman içinde daha iyiye gideceği yönünde daima..

Bu yüzden, kendimizce insanlığın gidişatına ışıklı yollar çizmeye çalışıyor, bir gün bu ışıklı yolu herkesin göreceğini düşlüyoruz.

Bu nedenle; öncelikle kendine, sonrasında yaşadığı çağa iyilik yapmak isteyen her kişi, içindeki vicdanı keşfetmek, onu karanlıklardan kurtararak öne çıkmasına izin vermek zorundadır.” diyorum ben.. Bizler mutluysak, içinde yaşadığımız zamanı da mutluluklar çağı yapacak, gelecek nesillere de bu en güzel mirası bırakmış olacağız. Gerçekleşmesi imkansız mı?.. Bana göre değil en azından. Çünkü insanoğlunun yaradılış mayasında mutluluğa ve cennete ulaşma içgüdüsünün zaten var olduğunu biliyoruz. Bütün mesele, sevgiden geçen o ışıklı yolu bulabilmekte diyerek bulutsuzluk özlemimizi hep yineliyoruz.

Yaşamın huzurlu anlarını mutsuzluklar içinde arayarak, puslu ufuklarda ara sıra beliren güneş ışığını yakalamaya çalışarak geçiyor zamanlar. Biz kovaladıkça aynı mesafede daima önümüzden giden, bazen de gitgide uzaklaşan, bir türlü erişilemeyen birer ütopyaya dönüşüyor tüm beklentiler ve değişmeyen gündemimiz içinde birer ağıta dönüşen dilekleri tekrarlayıp tekrarlayıp duruyoruz.

Belki zamanla blrşeyler değişir düşüncesiyle içimizde yeşerttiğimiz umut filizleri artık tohuma kaçtı. Umutsuzluktan umuda dönüşün virajı blr yerlerde var mi, bilmiyoruz ama şimdilik, yön değiştirmeden süregelen olguların bize düşündürdükleri de aynen devam ediyor ve biz de aynen yineliyoruz. Ta ki, gün gelip sadece umudu değil, mutluluğu da dile getireceğimiz günlere ulaşıncaya değin. (✍️İlknur)