✨VAROLUŞ SEBEBİMİZ..-İLKNUR ARAL GÜLEMEK

Medyagri

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

✨VAROLUŞ SEBEBİMİZ..
Yaradılışımızın amacını düşünürüz çoğu zaman ve yeryüzünde ne yaptığımızı merak ederiz. Bildiklerimiz, duyduklarımız ve düşündüklerimiz darmadağın olmuş blr pazılın parçaları gibi, tutarsızlığından kurtularak yerli yerine oturmayı bekler.

İnsanoğlu, varoluş sebebinin kendini Tanrı’ya yakın hissetmek olduğunu düşünseydi kötülüğe eli değmeyecekti asla. Çünkü herbir hücremiz, aslında O’ndan bir parça olduğunu seslenecekti bizlere nefes aldığımız her anımızda.. O’nun yarattığı herşeyde yine ‘O’ vardır çünkü; Türlü maksat veya ihmallerle zarar verilen doğada, yakılan ormanlarda, merhametin esirgendiği hayvanlarda, düşmanlık beslenen, savaş açılarak katledilen insanlarda.. etrafımızda gözlemlediğimiz canlı-cansız her varlıkta yine ‘O’ vardır. Görmesini gören gözlere, Yaratımın ne olduğuna dair çeşitli örneklendirmeleri de sunmuştur bizlere aslında Yaradan..
Örneğin; bir annenin evlatları da bedenlerinde annelerine ait hücreleri taşırlar. Hepsi o annenin birer parçasıdırlar çünkü.. Bu yüzden anne ve evlatları arasında büyük bir bağ vardır. Sevgiye, merhamete, korumaya dayalı bir bağ..

Yüce Yaradan’la da aynı bağlar bulunmakta aramızda. O’na ait hücreleri taşıdığımız, yüreğimize sevgi, minnet ve merhamet duygularını doldurması gereken bağlar..

İbadetlerimizi minnet borcunu ödemek amacıyla yerine getirdiğimizi düşünürüz fakat asıl ibadetin nasıl olması gerektiğini dikkate almayız;

Örneğin, O’nu sevdiğimizi söyleriz fakat O’nun yarattıklarını sevmeyiz. Bazen kin güder, nefret bile ederiz.

Cenneti istediğimizi söyler, Allah’ın yansıması olan yeryüzünü cehenneme çeviririz. Ormanları içindeki tüm canlıları ile birlikte yakarız.

Onun sessiz kulları olan hayvanlara eziyet ederiz

Kendimiz dışındaki kimselere merhamet duymayız.

Allah’a sığınıp güvendiğimizi söyler, fakat onun yerine hüküm verir, ceza bile keseriz.

Üstelik, bütün bu şartlarda, “iyi ve doğru kullar” olduğumuz gafletine de kapılırız bir de hiç utanmadan..

Halbuki Yüce Yaradan’ın, ibadet dediğimiz, sadece ritüelden ibaret tapınmalara asla ihtiyacı yoktur. O, yarattıklarını sevmemizi, onlara merhamet duyup korumamızı bekler bizden;
Nefret değil, sevmek..
Öldürmek değil, yaşatmak..
Yargılamak değil, bağışlamak..
Ceza vermek değil, merhamet etmek..

Tanrı’nın vasıfları bunlar olduğuna göre, yarattıklarından da tabii ki aynılarını bekler ve bizler işte o zaman Tanrıya ulaşmış, O’nunla bütünleşmiş olarak döneriz o asıl aleme… diye düşünüyorum.
(✍️İlknur)