

ANLAMIN ESRARI
çevrilen takvimlere gizlenen
suretine benzemeyen tüm uzak yüzler
gizinden yol alırken renksiz anılara
hep anlaşılmazdır zaman
ki zaman kendine benzetir hep seni
sükun kalır geriye senden
ıpıssızlığında yanan gecenin
yakıcı sesleri uğuldar hep kulaklarında
hatırlanır şarkısı koyuluğunda her duygunun
yüzler yaslanırken yüzüne
ve gülüşün eklenir uykusuna kapanan göğün
kuşlarıyla gelir sabahın
tutulan günlerin aynasında
büsbütün yargılar parlayıverir içinde gözlerinin
mevsimini bekleyen havadaki her değişim
yılların gölgesinde savrulur peşinden
ve ömrün sayfasına izini düşüren
aleviyle yaşanır aşklar
gidenin ardına kapılan sözlerin
dili biraz hasret, biraz gurbet
ve ruhuna yerleşen koyu karanlığın
gecesinde kaynar yıldızlar
kışın gökleri evvel, sonra rayihasıyla bahar
buluşturur seven kalpleri
aykırı bütün anlamlar
çözülüp zamandan bulur gerçek kimliğini…
ŞİİR – ANLAMIN ESRARI
Yorum Yaz