Yerin Yedi Kat Dibinde-HALİSE AYDOĞDU

Halise

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

Yerin Yedi Kat Dibinde

​Karanlığın kalbinde, taşın kömür kestiği yerde,

Sustu bir can daha; gölgesi düştü madene.

Yine simsiyah bir sızı çöktü yurdun göğsüne,

Ağıtlar karıştı toprağın en derin damarına.

​Kömür karası ellerde yarım kaldı bir ömür,

Söndü bir ocağın ışığı, kâinat buz kesti.

Bir ana eşikte kalır, gözleri eşikte tükenir,

Bir çocuk sessizce babasından bir iz bekler.

​Yer altında zifiri gece, yer üstünde yas,

Bitmeyen bu elem, son bulmayan bir hırs…

Bir rızık uğruna inen o dik yokuşta,

Kaç ömür daha kurban verilecek karanlığa?

​Gök kırılır bugün, rüzgâr içini çeke çeke eser,

Toprağa düşen her damlada bir ananın ahı var.

Siyahın bağrında nice gencecik umutlar söner,

Geride kalanların sine-i bülbülünde sızı büyür.

​Unutulmasın o isimler, unutulmasın ter,

Bir lokma ekmeğin bedeli can olmamalı elbet.

Yerin yedi kat altında boğulan her nefes,

Yeryüzünde bir fırtına gibi patlasın artık!

​Halise Aydoğdu