En Büyük Şükür -İlknur GULEMEK

İlknur Aral GÜLEMEK

Paylaş

Paylaş

0 Beğenme

Yorum Yaz

Favorilere Ekle

️En BÜYÜK ŞÜKÜR

Sevdiklerimize sarılırız ki, sevildiğini bilsin diye. O sevginin coşkusu bir öpücükte, mutluluğun coşkusu dansta gösterir kendini. Üstü kapalı bir şükürdür adeta sahip olduklarımız için. Onlarla var olur, onlarla mutlu hissederiz çünkü.

Doğayı da severiz bir şekilde. Kimimiz çok severken, kimimiz daha az olsa da..

Öyleyse neden yağmurdan kaçarız mesela?

Saklanacak yer ararız. Halbuki yağmurda dans etmedikçe, ağaçlara sarılmadıkça, bir kediyi, bir köpeği okşamadıkça, bir çiçeği koparmadan koklamadıkça doğa onu sevdiğimizi nereden bilecek?

Dahası, daima önlemler almışız ondan korunmak için. Güneşinden, yağmurundan, karından, sıcağından, soğuğundan.. Kocaman kocaman binalar inşa etmişiz, taş duvarlarla ayırmışız kendimizi o güzelliklerden. Hatta doğa gibi kutsal bir ibadethanenin içine, kendimiz ibadethaneler inşa edip kutsallığı onlara yüklemişiz. Yaradan’ın yarattığını görmezden gelmişiz yani.

Doğanın masum canlılarından ya kaçmışız, ya kovalamışız onları. Birlikte mutlu yaşamın çarelerini üretmek yerine rakip olmuşuz onlarla. Hatta yetmemiş, ağacı kesmiş, ormanı yakmış, hayvanı öldürmüşüz. Dünya sadece bizler için yaratılmış ya.. Yanılgı üstüne yanılgı.. Hayatımızı yanlışlar üzerine kurmuşuz.

Sonuç.. doğa küskün, dünya kırgın bize. İyilik bekliyoruz bir de, hayırlı yaşamlar diliyoruz kendimize; iyimser olmanın da ötesinde, büyük bir yüzsüzlük, iflah olmaz bir pişkinlikle..

Gece yağıyor artık yağmurlar.. Huzur veren görüntüsünü bizlerden gizlemek istercesine. Öyle ya, ne hakkımız kaldı ki, doğaya ve masum varlıklarına bunca zarar verdikten sonra..

“Eski duygusallığım olsa; yeryüzündeki insanların ne çok gözyaşı birikmiş, ya da Tanrı ağlıyor derdim” diyor bir şairimiz..

Yağmur doğanın en güzel olayı aslında. Toprağın susuzluğunu giderişi olan bu olay, bizleri huzur duygusu ile sarıp sarmalaması gerekiyorken, derinlerde bir yerde yerleşmiş ve kronikleşmiş o sızının etkisiyle artık hüznü ve ağlamayı hatırlatıyor.. ve bizler insanlık adına umut veren gelişmelere tanık olmadan, vefasızlıkların felaketleri takip ettiği günlerin yorgunluğu ile geçiriyoruz yıllarımızı..

(✍️İlknur)