ZAT-I MUHTEREMLER…
Dünya artık bildiğimiz dünya değil.
Bazen insanın, eline bir demet papatya, yanına birkaç kitap alıp sessizce uzaklaşası geliyor. Ruhunu ve umutlarını da yanına katıp… Kimsenin adını bilmediği bir adaya, rüzgârın dışında sesin olmadığı bir kanyona…
Çünkü yoruluyor insan.
Kinini yıllarca içinde büyütenlerden… Başkalarının acısını kendi sözüne malzeme edenlerden… Bir başkasının mutluluğuna sevinemeyenlerden… Hiç okumadan her şeyi bildiğini sananlardan… Ve en çok da, hayatı yalnızca hüküm vermekten ibaret görenlerden…
“Her şeyi ben bilirim.” diyenlerden…
Ne tuhaftır… İnsanları bir eşya gibi kullanıp sonra da insanlıktan söz edebiliyorlar.
Oysa karakter, yüksek sesle konuşmakla değil; incelikle, merhametle ve emek karşısında duyulan saygıyla büyür.
Ne kadar anlatmaya çalışsanız da bazı gönüller duymayı seçmez. Ne kadar iyilik sunsanız da bazı gözler yalnızca kusur arar. Ve an gelir, anlarsınız ki; olgunlaşmayı reddeden ruhlara ömür yetmiyor.
Emeği küçümseyen… “En iyisini ben bilirim.” diyerek başkalarının sesini susturmaya çalışan… Acıyı yaşamadan anlatan… Umudu küçümseyip umutsuzluğu akıl sanan insanlar…
İşte insanı en çok onlar yoruyor.
Merak ediyorum…
Yarın kimin acısını konuşacaksınız? Kimin eksiğinde kendinizi üstün hissedeceksiniz? Kimin kusurunu büyüterek kendi boşluğunuzu örtmeye çalışacaksınız?
Sizin doğrularınızın tek doğru olduğuna inanmak zorunda değil kimse.
Çünkü hakikat, kibrin gürültüsünde değil; vicdanın sessizliğinde büyür.
Ey başkalarının hayatında durmadan doğru ve yanlış avına çıkan zat-ı muhteremler…
Hiç dönüp kendi aynanıza baktınız mı?
Hayatınız gerçekten bu kadar renksiz mi?
Yoksa başkalarının hatalarıyla beslenmek, kendi eksikliklerinizi unutmanın en kolay yolu mu?
Belki de kaybettiğiniz şey başkaları değildir.
Belki çok önce kendinizi kaybettiniz.
Dilerim bir gün, bütün yargılarınızın arasından sıyrılıp o kayıp benliğinize yeniden kavuşursunuz.
Çünkü insan, önce kendini bulmadan kimseye yol gösteremez.
Ve unutmayın…
En uzun gecelerin bile sabahı vardır.
Umut, insanın elinden alınabilecek bir şey değil; yalnızca vazgeçtiğinde kaybettiği bir ışıktır.
Her daim bir umut vardır🍀
Aylin Özgür
ETİKETLER
BENZER İÇERİKLER
KATEGORİDEN POPÜLER YAZILAR
EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ 
News
Mayıs 13, 2026
Ekim 12, 2025
Yorum Yaz